We hebben gewonnen tegen het vijfde team van de “Groninger Combinatie”! 

Hoewel op papier favoriet, moest de winst uit de tenen komen. Pas in de allerlaatste partij, toen de klok al naar de kleine uurtjes kroop, kon Johan Zwanepol het beslissende punt binnenhalen.

De wedstrijd begon slecht voor Roden doordat Dick Dalmolen in een ziedende koningsaanval ten onder ging. Ruurd Kunnen en Tom Visser waren bovendien slecht uit de opening gekomen. Er stond gelukkig wel iets tegenover. Ward Romeijnders slaagde er aan het eerste bord in allerlei vervelende dreiginkjes te neutraliseren. Remise was het resultaat.

Ger Battjes voerde een puik gespeelde partij naar winst. We kwamen weer op achterstand doordat Lieuwe Boskma in een goede stand een stuk verspeelde. Tom Visser trok de stand weer gelijk door een sterk middenspel. Winst van Henk van Bemmel en verlies van Ruurd Kunnen zorgde voor een 3½-3½ stand.

Johan Zwanepol was de hele avond in de aanval. Misschien had hij doortastender moeten zijn, of misschien speelde zijn tegenstander erg inventief, feit was dat de partij in remise dreigde te verzanden. Het tij keerde juist op tijd, toen Zwanepol een vrijpion kon creëren, die niet meer kon worden gestopt. Alle lof voor deze prestatie van Johan; wat een doorzettingsvermogen!

We staan voorlopig tweede in de eerste klasse B. Aan de leiding gaat Lewenborg 2 dat beide wedstrijden heeft gewonnen.

 In de interne competitie veranderde weinig en ging het meer om de amusementswaarde. Hierbij was de partij tussen de gebroeders Jan en Kees Duisterwinkel een trekpleister. Jan won overtuigend. Kees beaamde dat zijn broer weer de sterkere was. In ieder geval had Jan zijn stukken eerder geactiveerd dan zijn broer die wat reactief speelde.

Jan van Spijker speelde met wit een zeer levendige partij tegen Theo, die een aanvallende doch enigszins tochtige stelling op het bord had getoverd. Theo zou het, na afruil van de stukken, tegen een vrijpion van wit moeten afleggen. Daarom probeerde hij de druk op Jan's stelling te vergroten. Jan rekende de stelling goed door en remise was het resultaat.

Jeppe kwam met zwart tegen Henk Kouwenberg sterk uit de opening en wist dit voordeel bekwaam uit te bouwen met de winst als beloning.

Arnold Meister gaf in een volledig gelijkstaand eindspel zomaar een pion weg tegen Arnout Wegerif en teleurgesteld gaf hij zijn partij op. Derk Holman had het vizier tegen Jannie weer op scherp met een overtuigende overwinning als resultaat.

Frans probeerde met wit een aan het bord verzonnen eigen variant op de Grunfeld opening. Deze variant was zo slecht dat Arend de winst heel snel naar zich toe trok.

Ab en Bob waren goed tegen elkaar opgewassen, remise. Jan Pezij kon het niet bolwerken tegen een aanvallend spelende Cees Hageman die met zijn zwarte stukken langzaam een beslissend overwicht creëerde.

 

Drie man op kop, Jan tast in het duister.

 

We hebben de draad van de interne competitie weer opgepakt en hoe! Na een periode van externe wedstrijden en rapidschaak ging het er weer stevig aan toe. Maar één remise in een partij die eigenlijk voor Arnout gewonnen stond.

Na de 8e ronde tekent zich een kopgroep van drie af, bestaande uit: Tom Visser, Lieuwe Boskma en Ward Romeijnders. Alle drie wonnen hun partij.

Ward speelde de partij van de avond door meervoudig kampioen Ger Battjes vanuit de opening te verslaan. Tom speelde een partij rijk aan mogelijkheden en disharmonieën tegen Henk van Bemmel. Henk verslikte zich in een positioneel vraagstuk en werd daarna door Tom kundig van het bord gezet. Lieuwe overrompelde na een moeizaam begin, Jeppe Teensma op de koningsvleugel, en hoe! Alles wat maar enig aanvallend potentieel had stond op Jeppes koning gericht.

Johan Zwanepol is de aanvoerder van de achtervolgende groep. Hij toonde zich de meerdere van Dick Dalmolen die langzaam zijn zwarte koning in positioneel drijfzand zag wegzakken.

Ruurd richt zich moedig op uit een wat donkere periode van zijn schaakloopbaan. Hij zette Arend van der Burgh vanaf de opening onder druk en won uiteindelijk materiaal.

Na zijn zege op Henk Kouwenberg is Theo Wolthekker de hoogstgeplaatste B-speler. Theo knutselde weer een dynamische stelling in elkaar vol valkuilen en Henk koos het verkeerde pad. Ondanks deze nederlaag staat Henk nog steeds op kop bij de C-spelers.

Zoals gememoreerd kwam de enige remise van de avond op naam van Cees Hageman en Arnout Wegerif. Cees was het meest tevreden over deze uitslag.

Ale Bakker moest flink aan de bak om Jannie Russchen van haar vierde overwinning af te houden.

Jannie begint steeds sterker te schaken en is na vier overwinningen gedurende dit seizoen vijf plaatsen gestegen.

Maar oh, oh, welk een drama voltrok zich op het bord van Jan Duisterwinkel. Tegen Menno zette hij zijn witte stukken zeer actief neer en de zwarte stelling leek te bezwijken onder dit aanvallend geweld. Maar nee, als een boemerang keerden alle dreigingen zich nu tegen Jan's witte koning en Jan moest, al tastend in het duister, zijn meerdere in Menno erkennen.

Frits Bosman rondde bekwaam eeen goed opgezette partij tegen Ab Colly af en Leen van der Heiden moest de eer laten aan de met zwart spelende Bob van Maanen die een overwining goed kan gebruiken.

 

 

Het zag er somber uit voor het eerste team van Schaakclub Roden tegen het op papier zwakkere Bedum. Maar Bedum speelde thuis en dat gaf vooral de spelers aan de borden 1 t/m 5 vleugels.  Die scoorden maar liefst 4 punten dus alles hing af van onze spelers op de borden 6 t/m 8. Met een 4-1 achterstand moesten Johan Zwanepol, Dick Dalmolen en Henk van Bemmel alle drie hun partijen winnen om nog een gelijk spel uit het vuur te slepen. En wonder boven wonder dat lukte zodat Roden met een zwaar bevochten gelijk spel weer huiswaarts kon.

In de interne competitie ging de aandacht vooral uit naar de partij tussen Lieuwe Boskma en Ger Battjes. Laatst genoemde wist met zwart een openingsvoordeel niet te verzilveren en nam genoegen met remise.

De leukste partij van de avond was die tussen Leen van der Heiden en Jannie Russchen. Met aanvallend spel wist Jannie haar derde overwinning in dit seizoen te boeken.

Arnold Meijster durfde een veel belovende variant met een paardoffer tegen Frans van Doorn niet aan. Al snel werden de meeste stukken afgeruild en wist Frans een klein voordeel te behalen in het eindspel. Dit was echter niet voldoende voor de winst en al snel werd tot remise besloten.

Arend van der Burgh bood Johan Zwanepol de hele avond goed partij. Uiteindelijk maakte Johan goed gebruik van zijn sterke loperpaar en wist zo de partij te winnen.

Kees Duisterwinkel zette tegen Frits Bosman een sterke aanval op en wist met de witte stukken dit op bekwame wijze af te ronden toen Bosman onder grote druk een fout maakte. Kees was zeer in zijn nopjes met deze partij. Als neutrale toeschouwer vind ik dat deze partij, mits Frits hiermee instemt, een bijzondere plek verdient in de volgende Roder Loper met natuurlijk een neutrale analyse van beide heren.

De meeste partijen worden in het derde speeluur beslist, zo ook de externe wedstrijd van ons tweede team tegen Hoogeveen 2. Roden begon de wedstrijd met een achterstand doordat Menno Keizer zijn vooruit gespeelde partij had verloren. Ook Olaus Diebrink moest een vroege nul incasseren. De stand werd gelijk getrokken door Jeppe Teensma en Arnold Meijster. Vooral Arnold was hier zeer tevreden mee - eindelijk weer eens een goede partij gespeeld. De stand op de resterende vier borden was enigszins bedenkelijk. Het zou misschien nog een gelijkspel kunnen worden, maar dan moest het niet tegenzitten. Jan van Spijker keek in een toreneindspel tegen een achterstand van drie pionnen aan en dat was teveel (3-2). In het laatste speeluur moest het dan gebeuren, maar het begon met een tegenvaller. Ale Bakker liet een goede stelling remise lopen. Hij bracht een mooi schijnoffer op het bord, maar dat leverde uiteindelijk een volkomen gelijke stand op. Ook Jan Duisterwinkel speelde remise. Hij speelde een wisselvallige partij. Jan stond uno momento dato een pionnetje voor, maar zijn stukken stonden elkaar in de weg in een hoekje van het bord. Toen het hem onder het toeziend oog van Kees eindelijk was gelukt deze stukken te bevrijden, stond hij zeer goed. Veel toeschouwers telden het punt al, maar Jan raakte in de spanning van het laatste speeluur de draad kwijt en opgelucht en teleurgesteld tegelijk nam hij het remiseaanbod van zijn charmante tegenstandster aan. Het uur van de waarheid! Het stond 4-3 voor Hoogeveen en Theo Wolthekker vocht voor lijfsbehoud. Tevergeefs. Zijn tegenstander was Ruud Winkel, een 87-jarige veteraan met een schat aan toernooi-ervaring. Nadat hij een centrale lijn voor zijn torens had veroverd en ook nog een ver opgerukte vrijpion had gecreëerd, was er voor Theo geen enkele kans meer op redding.

In de zesde ronde van de interne competitie ging alle aandacht uit naar de partij van de verrassend sterk presterende Arend van der Burgh tegen de kersverse nummer 1, Tom Visser. Zou het Arend weer lukken? Zijn opening met de witte stukken zag er veelbelovend uit, maar in het middenspel gaf hij zo maar een pion cadeau. Toen ging het snel van kwaad tot erger en kon Visser de partij naar zich toe trekken. De grootste verrassing kwam van Henk Kouwenberg die vorige week Johan Zwanepol op remise hield en nu van Ruurd Kunnen won. Jan is daardoor de best geplaatste C-speler met een achtste plaats. Johan profiteerde van een paar zwakke zetten van Derk Holman die met zijn 90 jaren nog steeds goede partijen speelt. Jan Pezij had met wit een zware kluif aan Arnout Wegerif die dit seizoen goed op dreef is. Het werd uiteindelijk remise. Bob van Maanen vergat gebruik te maken van slordig spel van Frans van Doorn en verloor. Kees Duisterwinkel wist een veel betere stelling tegen Leen van der Heide niet te verzilveren en deed zich met remise wat te kort. Frits Bosman werd geleidelijk van het bord gedrukt door de met zwart spelende Cees Hageman. Jannie Russchen leverde een goede prestatie door met wit na een enerverende partij Ab Colly te verslaan.

“Ik geef het op” klinkt het door de bijna lege speelzaal. Lieuwe kijkt nog even naar zijn uitzichtloze positie, twee pionnen minder en nog 12 seconden op de klok. Weg eerste plaats. Wel moet worden gezegd dat Tom met wit een degelijke partij speelde en een positie opbouwde waar Lieuwe niet zo goed raad mee wist.

Henk Kouwenberg leverde een verrassende prestatie door met de witte stukken na een moeilijk eindspel tegen Johan Zwanepol remise te spelen. Henk hield de rug recht toen hij met een pion minder een paardeneindspel moest spelen en veroverde een verdiend half punt. Maar neem nu Arend, die blijft verrassen. Nu was Jan Duisterwinkel de klos van Arend's scherpe blik op het schaakspel. De degradatie naar de C klasse heeft Arend goed gedaan; hij staat nu op de vierde plaats.

Na een lange en slopende partij moest Cees Hageman, die taai verzet bood, toch zijn meerdere erkennen in Ruurd Kunnen die met zijn 15e plaats op de ranglijst wel een puntje kan gebruiken. Jan Pezij maakte na een aantal jaren zijn comeback bij Schaakclub Roden met een overtuigende overwinning op Bob van Maanen. Arnold, vorig seizoen zo goed op dreef, liet na een correct gespeelde opening de winst tegen Frits Bosman glippen en moest genoegen nemen met remise. Tot overmaat van ramp kreeg Arnold ook nog te horen dat de sleutel van de drankkast zoek was. Gelukkig bleek aan het eind van de avond er nog wat bier te zijn ontdekt in de koelkast achter de bar.

Theo verdedigde zich zorgvuldig tegen een aanvallend spelende Arnout Wegerif. Met de zwarte stukken wist Theo een tegenaanval op te zetten en de partij in zijn voordeel te beslissen. Jannie had besloten nu eens de eerste partij van haar tegenstander te winnen, in dit geval van Albert. Jannie speelt het liefst zoveel mogelijk partijen op een avond en begon er een gewoonte van te maken de tweede of derde partij winnend af te sluiten nadat ze de eerste, dus voor de competitie geldige partij, had verloren. Ook voor haar helaas geen lekker glaasje port zoals haar in het begin van de avond was toegezegd als ze zou winnen.

Mark Hoogendijk verschalkte al in een vroeg stadium Leen van der Heide door een stuk te winnen. Ondanks dat Mark zijn stelling ook daarna niet zo prettig vond wist hij zijn stukken beter te positioneren en de partij in stijl te winnen. Kees Duisterwinkel was tevreden met een remise tegen Ab Colly. Je weet het maar nooit bij Ab. Hij heeft soms van die spectaculaire uitschieters.

De onderlinge verschillen zijn klein dus de vraag is: “Wie zal er na de volgende ronde de ranglijst aanvoeren?” Misschien Arend van der Burgh wel. 

Menno Keizer speelde voor externe competitie zijn partij aan bord 1 tegen Bert Janmaat vooruit. Helaas moest hij, spelend met de zwarte stukken, na enige verkeerde taxaties in Bert zijn meerdere erkennen.

Lieuwe Boskma heeft de leiding genomen in de interne competitie. Henk van Bemmel hield lange tijd goed stand, maar toen werd hij het slachtoffer van twee mooie tactische zetten die Lieuwe beslissend voordeel opleverden. De eerste vijf plaatsen van de ranglijst worden nu bezet door A-spelers, maar bij de volgende vijf zijn drie B-spelers en een C-speler. Die C-speler is good-old Arend van der Burgh. Tegen Bob van Maanen won hij al gauw een paard en dat was voldoende voor de winst.
Jan van Spijker vertelde voor het begin van de vierde ronde dat hij weliswaar voortvarend aan de weg timmert, maar dat hij in de vorige ronde toch echt niet zo goed had gespeeld als de verslaggevers op de website hadden doen voorkomen. Het was bar en boos geweest en Ale Bakker had hem in twee zetten mat kunnen zetten. Dergelijke opmerkingen zijn meestal bedoeld om de volgende tegenstander zand in de ogen te strooien. Alsof Jan een prutser met twee linker handen is die eigenlijk geen hamer kan vasthouden. Nou, we weten wel beter. Hij handhaafde zich in de top van het klassement door remise tegen clubkampioen Ger Battjes. Een prima prestatie, en er had zelfs nog meer in gezeten. Ger had zich verrekend en een loper verloren. Door zich inventief te verdedigen en na een paar onnauwkeurigheden van Jan wist hij in het eindspel ternauwernood het vege lijf te redden.
Plaats tien wordt ingenomen door Jan Duisterwinkel na winst op Arnout Wegerif. Arnout dreigde een stuk kwijt te raken wat hij met het nietige zetje g2-g3 dacht te voorkomen. Jan produceerde daarop een machtige damezet waarna het direct helemaal uit was. Tom Visser zette zijn opmars naar de top van de ranglijst voort door Theo Wolthekker te verslaan. Na enige tactische schermutselingen was Theo onder druk komen te staan. Misschien was zijn stelling nog houdbaar toen hij twee zetten verwisselde en pardoes een paard weggaf.
Van de overige partijen viel de overwinning van Ruurd Kunnen op Arnold Meijster op. Een dubieus maar gevaarlijk gambiet was de inleiding tot een snelle overrompeling. Frans van Doorn dolf het onderspit tegen Olaus Diebrink in de stijl van “gegokt en verloren” en Mark Hoogendijk verzilverde, ondanks taai verzet, een gewonnen stuk tegen Ab Colly. Cees Hageman won van Albert Dijksma, die na langdurige afwezigheid zijn draai nog moet vinden, en Dick Dalmolen behaalde een regelmatige overwinning op Ale Bakker. Kees Duisterwinkel bestookte Jannie Russchen voortdurend met kleine en grotere dreiginkjes, waar Jannie op den duur geen verweer meer tegen had.