Johan Zwanepol heeft de leiding genomen in de rapidcompetitie. Op de eerste speelavond won hij al zijn partijen! Datzelfde deed gastspeler Adrian Kuiper van schaakclub Leek, maar die heeft maar drie van de vier ronden meegedaan. Eerder op de avond speelde hij zijn partij vooruit tegen Theo Wolthekker voor de match Leek 1 - Roden 1 van vrijdag a.s. Met succes, want hij heeft gewonnen.
Op de gedeelde derde plaats staan Tom Visser en Ruurd Kunnen. Beiden verloren één partij en wel tegen Johan. Dat geeft diens eerste plaats extra glans.
In de eerste ronden leek Derk Holman de held van de avond te worden. Hij had geen medelijden met de twee andere gastspelers uit Leek, Frans Huisman en Tije Smedinga. Ook Ruurd had zijn handen vol aan onze nestor. Pas in de laatste ronde sloeg de vermoeidheid onverbiddelijk toe en ging hij tegen Tom kansloos ten onder.
Drie uit vier hebben ook Jeppe Teensma en Arnold Meijster gehaald. Vanwege hun lagere weerstandspunten staan zij met deze mooie score onder Jan Duisterwinkel en Lieuwe Boskma die 2½ punt uit vier partijen hebben gescoord. Het lijkt niet eerlijk, maar het klopt vast wel. De wegen van het Keizersysteem zijn soms ondoorgrondelijk, en voor iedereen gelijk. Ook Theo Wolthekker, Henk Kouwenberg en Ale Bakker staan lager op de ranglijst dan op grond van hun ongewogen score verwacht zou worden. De ondoorgrondelijkheid van het Keizersysteem blijkt helemaal uit de positie van Bob van Maanen. Bob is de rode lantaarndrager geworden. In vier ronden heeft hij een half punt gehaald. Boven hem staan echter maar liefst drie spelers die al hun partijen hebben verloren.
Jan Duisterwinkel en Lieuwe Boskma speelden remise tegen elkaar en verloren beide van Adrian. Logisch dus dat zij vrijwel gelijk staan. Jan van Spijker heeft twee van zijn drie partijen gewonnen. De vierde ronde heeft hij overgeslagen. Ook Theo heeft 2 uit 3 gescoord. De eerste ronde moest hij verstel laten gaan om de partij tegen Adrian Kuiper vooruit te spelen en in de tweede ronde moest hij tegen …. Adrian Kuiper. En weer moest Theo zijn meerdere in hem erkennen. Ale speelde remise tegen Henk Kouwenberg en won van Bob van Maanen en Frits Bosman. Met zijn 2½ uit 4 staat hij vlak onder Cees Hageman die 2 uit 4 heeft. Die had dat te danken aan zijn winst tegen Jan Pezij, waarin hij het vege lijf redde met de originele zet Pf6-d4.
Bob heeft zoals gezegd één remise gescoord. Het is een halfje om te koesteren, omdat hij het heeft ontfutseld aan Arend van der Burgh, zeker niet de eerste de beste. Arend haalde nog een half punt tegen Frans van Doorn en daarmee was voor hem de pijp leeg. Frans had het genoegen te winnen van Jan Willem van der Kouwe, die helaas op deze eerste rapidavond van het seizoen niet aan scoren is toegekomen. Jan Pezij en Dirkjan Korenhof wonnen hun partij in de eerste ronde. In het relatief zware programma dat voor hen volgde, konden zij hun totaal echter niet uitbreiden.
Jannie Russchen bleef ook op de nul steken. De enige vrouw van onze club laat iedere speelavond zien waar het bij ons eigenlijk om gaat: de gezelligheid onder elkaar, het spelplezier en de verrukking over de mooie combinaties die je in een schaakpartij kunt tegenkomen, zijn belangrijker dan de puntjes op de ranglijst.

Schaken verbroedert

Twee partijen trokken in de 8e ronde van de interne competitie veel aandacht, namelijk die van Lieuwe Boskma tegen Henk van Bemmel en die tussen de broers Kees en Jan Duisterwinkel.

Henk kreeg in de opening enkele goede kansen op een betere stelling maar koos niet voor de beste zetten. Zoiets kun je tegen Lieuwe niet ongestraft doen. Hij wist gaandeweg een stellingvoordeel te creëren en toen Henk nog enkele steken liet vallen besliste Lieuwe met een paar tactische wendingen de partij. Hij is nu de koploper Tom Visser, die zelf niet speelde, dicht genaderd.

De gebroeders Duisterwinkel speelden een zeer onderhoudende en spannende partij. Kees die dit seizoen een goede start heeft gemaakt zette met de witte stukken de zwarte stelling van zijn broer Jan flink onder druk. Helaas voor hem gebruikte hij zoveel bedenktijd dat de onzekerheid toesloeg. Jan maakte hier gretig gebruik van, nam de aanval over en won de partij.

Jeppe Teensma kon het met de witte stukken niet bolwerken tegen een solide spelende Ward Romeijnders. Deze voerde de partij na pionwinst en stellingvoordeel weer zeer overtuigend naar winst.

Arnold Meijster bleef zonder zelf te spelen de beste B-speler omdat Ale Bakker tegen Jan van Spijker na lange strijd niet verder kwam dan remise. Jan Pezij is nog steeds de best geplaatste C-speler ondanks zijn verlies tegen Johan Zwanepol. Laatstgenoemde moest wel heel hard werken om Jan het punt afhandig te maken.

Arend van der Burgh kende een ongelukkige schaakavond. Al snel beging hij enkele blundertjes tegen Frits Bosman die hem materiaal kostte en bij een tweede gesmoorde kreet van afschuw wist ik dat de partij voor Arend verloren ging.

Cees Hageman speelde een zeer wisselvalige partij tegen Frans van Doorn. Cees kwam veel beter uit de opening, wist tot in het late middenspel voordeel te behouden om zich vervolgens te verslikken in een tactische wending. Dit kostte hem een kwaliteit en 2 pionnen. Toen Frans door een Hageman's vorkje een toren verspeelde mocht hij alsnog zijn handen dichtknijpen met een remise.

Arnout Wegerif moest zich tegen de opdringerige stukken van Theo Wolthekker zien te verweren het geen hem na lange strijd niet lukte.

DirkJan Korenhof verspeelde met wit op een wat knullige manier een stuk tegen Peter Slaman die dit presentje bekwaam wist te verzilveren.

Bob van Maanen won al snel van Jannie Russchen die niet profiteerde van open lijnen en tenslotte wist Jan Willem van der Kouwe met wit Derk Holman te verschalken.

 

Duisterwinkel ziet het licht.

 In de 7e ronde van de interne competitie was de grootste verrassing de remise van Kees Duisterwinkel tegen Theo Wolthekker. Na de partij vertrouwde Kees de schrijver van dit verslag toe, dat hij na de opening geen cent meer gaf voor zijn kansen. Hij stond met de zwarte stukken nogal gedrongen, maar toen Theo zijn paarden wat ongelukkig plaatste mocht hij, met een kwaliteit minder, blij zijn met remise.

Het was sowieso een geslaagde avond voor de gebroeders Duisterwinkel. Met de witte stukken zette Jan Duisterwinkel de stelling van DirkJan Korenhof zwaar onder druk, won materiaal en tenslotte de partij.

Henk van Bemmel strafte een grove onnauwkeurigheid van Johan Zwanenpol af en Jan Pezij liet zien dat hij steeds beter in vorm komt. Met goed positioneel spel versloeg hij Olaus Diebrink.

Frans van Doorn was in de opening tegen Frits Bosman al snel de weg kwijt. Laatst genoemde was zo vriendelijk Frans weer op het goede spoor te zetten zodat hij er met de grootste moeite nog een remise uit kon persen.

Henk Kouwenberg noteerde op overtuigende wijze zijn tweede overwining van dit seizoen. Hij brak met zijn gewoonte om door een blunder een betere stelling uit handen te geven en Bob van Maanen was het slachtoffer.

Ale Bakker wist op zijn vetrouwde bescheiden manier met de zwarte stukken van Tije Smedinga te winnen, gewoon door goede zetten te blijven spelen.

Arend van der Burgh liet tegen Arnout Wegerif met consequent strategisch spel zien hoe je een partij naar je hand kunt zetten. Jannie Russchen blijft het moeilijk vinden om goede stellingen die ze op het bord weet te krijgen, in winst om te zetten en Peter Slaman kon daar van profiteren.

In de stand veranderde niets. Tom Visser bleef zonder zelf te spelen koploper, Arnold Meijster de best geplaatste B-speler en Jan Pezij verstevigde zijn positie als beste C-speler met een negende plaats in het klassement.

Voor de externe wedstrijd van het eerste team tegen Leek werd alvast een partij vooruit gespeeld. Ward Romeijnders moest het met de witte stukken opnemen tegen Erwin Heijnen, een op papier sterkere tegenstander. Heijnen kwam in de loop van het middenspel, na een goed berekend stukoffer, enkele pionnen voor te staan en leek een vernietigende aanval in handen te hebben. Maar de schijn bedroog en de praktijk was weerbarstig. Uit het niets toverde Romeijnders een paar gevaarlijke dreigingen op het bord. De toeschouwers zagen al winstvarianten voor de Rodenaar, maar zover kwam het niet. Toen herhaling van zetten onontkoombaar was, besloten de spelers tot remise.

In en tegen Dwingeloo werd het 4-2. Ale haalde als enige en laatste het volle punt binnen en Jan Duisterwinkel en Olaus maakten remise. Jan van Spijker, Arnold en Arend moesten hun meerdere erkennen in hun tegenstander.

Het nieuwe speeltempo beviel eigenlijk wel goed en bood in ieder geval de gelegenheid niet al te laat de thuisreis te aanvaarden. 

Na de 6e ronde staat, zonder zelf te spelen, Tom Visser nog steeds op kop in de interne competitie. Lieuwe Boskma won in een razend spannende partij, waarbij de tijnood een grote rol speelde, van Ruurd Kunnen. Ruurd dacht de aanval van Lieuwe te neutraliseren en minimaal remise te kunnen maken, maar niets was minder waar. Lieuwe stond beter, ontweek een truukje en gaf zijn voordeel niet meer uit handen. Hij staat nu tweede, terwijl Ruurd naar de achtste plaats is afgezakt.
Johan Zwanepol heeft de weg omhoog weer gevonden en won met wit overtuigend van Dick Dalmolen. Hij bezet nu de zevende plaats, vlak achter Arnold Meijster.
De partij van Theo Wolthekker tegen Mark Hoogendijk had een verrassend slot. De meeste stukken van Theo waren te vinden op de helft van zijn tegenstander en de beslissende combinatie leek in de lucht te hangen. Mark trok de partij echter met een goed berekende counter naar zich toe. Arnold Meijster blijft de best geplaatste B-speler. Jan Pezij volgde Frans van Doorn op als leider van de C-groep met een 13e plaats. Jan won met zwart van Arnout Wegerif terwijl Frans na een lange gelijk opgaande partij het uiteindelijk niet kon bolwerken tegen een zeer solide spelende Jeppe Teensma. Arend van der Burgh kon zijn tweede winstpunt bijschrijven na een overtuigende zege op Bob van Maanen.

Maandag is de nieuwe NOSBO-competitie begonnen met de wedstrijd Roden 1-Bedum 1. Het was ook de eerste wedstrijd in het nieuwe competitiesysteem en met het snellere speeltempo. De top van de NOSBO-competitie bestaat dit seizoen uit twee Hoofdklassen waarvan de winnaars gaan uitmaken wie kampioen wordt. Daaronder zijn twee eerste klassen en een tweede klasse. Roden 1 speelt in Hoofdklasse A, Roden 2 in Eerste klasse B. Het nieuwe speeltempo bedraagt 75 minuten voor de partij plus 30 seconden bijtelling per zet. Dat is een kwartier minder dan vorig seizoen. De wedstrijd tegen Bedum kan dus een memorabele gebeurtenis worden genoemd, maar wie had gedacht of zelfs gehoopt dat dit met enig officieel tromgeroffel gepaard zou gaan, werd teleurgesteld.

Eigenlijk was de competitie al een week eerder begonnen. Menno had vooruit gespeeld. Het was een zeer onderhoudende partij, waarin hij moeilijk was komen te staan, vervolgens tegenkansen had gekregen, maar op het eind het slachtoffer was geworden van een verre vrijpion. De stand was dus 0-1 toen we maandag begonnen. En zo’n twee uur later was het 0-2. Jeppe was net terug van het zonnig Corsica en moest behalve aan de dagelijkse huiselijke sleur nog wennen aan het niveau van de Hoofdklasse. Dat gaat vast en zeker goed komen. Een paar interne partijen en het grote toernooi in Hoogeveen zulllen genoeg zijn voor Jeppe om in supervorm te raken voordat we op 9 november tegen Leek moeten.
De stand was ongeveer een uur later alweer gelijk. Theo wilde eigenlijk helemaal niet spelen, Jan van Spijker zou voor hem invallen, maar de teamleider dwong hem als het ware achter het bord plaats te nemen. We hebben onze invallers misschien nog hard nodig. Sommige spelers worden chagrijnig als ze ergens toe worden gedwongen, maar Theo behield zijn goede humeur, zoals we hem kennen. En hij veegde in alle gemoedelijkheid zijn tegenstander van het bord.
Henk speelde remise. Zijn partijen zijn meestal degelijk, maar niet altijd opzienbarend. Ik heb niet gezien hoe het is gegaan, Henk leek niet helemaal tevreden: er zat helaas niet meer in. Zelf smaakte ik het genoegen om de stand gelijk te trekken. Het was een typische Siciliaanse partij. Zwart moet oppassen niet onder de voet te worden gelopen. Als hij de echter aanval van wit doorstaat, krijgt hij aantrekkelijke kansen op de damevleugel. Ik kreeg een gedrukte stelling, maar het plan om onder die druk uit te komen was duidelijk. Aan het eind besliste een ver opgerukte vrije a-pion gecombineerd met een binnendringende toren de partij.
Eigenlijk begon de strijd toen pas echt. Lieuwe en Tom stonden slechter en hoe Ward stond was voor de toeschouwers niet helemaal duidelijk. Lieuwe was als eerste klaar. Hij was een paar pionnen kwijtgeraakt, loerde nog op een gemene schwindel, maar kreeg geen schijn van kans meer. De partij van Tom verliep dramatisch. Tom had het de hele avond moeilijk. Ik kende zijn tegenstander van een partij waarin hij zeeën van bedenktijd gebruikte voor de eerste 20 zetten om daarna in vluggertempo een gewonnen stelling te krijgen. Om die vervolgens in hoge tijdnood weg te geven. Tom probeerde op alle manieren tegenkansen te creëren. Dat lukte maar half, maar genoeg om zijn tegenstander zenuwachtig te maken. Die diende een protest in: Tom had zijn zetten niet meer genoteerd, en dat was verplicht. De wedstrijdleider wees het protest toe. Er worden in zulke gevallen tijdstraffen uitgedeeld, maar Tom liet het niet zover komen en gaf gedesillusioneerd op. De slechte stelling en het grote tijdnadeel gaven ook nauwelijks meer hoop op overleven. Bedum kwam daardoor op 4½ punt en kon niet meer ingehaald worden.
Ward was weer als laatste bezig. Weer, inderdaad, want in onze allerlaatste wedstrijd van het vorige seizoen was dat ook al het geval. Het leerzame eindspel dat hij toen speelde, heeft hij in de Roder Loper laten zien. Ook nu was het leerzaam en spectaculair bovendien. Ward had zwart en sloeg op een bepaald moment met zijn loper de pion op f2. Die loper stond niet gedekt, maar niemand die daarom maalde, want Ward dreigde met Tg8-g1 de witte koning, die op h1 achter zijn pion verscholen stond, mat te zetten. Had wit maar een toren op de onderste rij gehad, dan waren zijn problemen niet zo groot geweest… Maar nu zag hij zich genoodzaakt een paard te offeren. Ward incasseerde het stuk natuurlijk, maar toen kwam de aap uit de mouw: de Bedumer dreigde eeuwig schaak te houden. Als zwart dat wilde ontwijken, moest hij er steeds op letten dat zijn ongedekte loper niet verloren ging. Een uiterst moeilijke taak, temeer daar Ward al in zijn toegevoegde tijd speelde. Het was leerzaam te zien hoe hij dat deed. Uiterlijk de rust zelve liet hij de klok steeds doorlopen totdat er nog twee seconden over waren en deed dan een zet. Dan stond de klok weer op 32 seconden en begon het spel opnieuw. Ward speelde zijn koning zeer omzichtig van h8 via h6 en b5 naar c2 waar wit geen schaak meer kon geven. Om het mat te verhinderen moest hij de dames ruilen. Nog was de partij niet voorbij. Wit had twee vrijpionnen voor de loper. Ward vond echter een paar nauwkeurige zetten waarmee hij de gevaren kon bezweren. Een mooie partij, die we in de Roder Loper hopen terug te zien.

In de 5e ronde van de interne competitie bleef de stand aan kop ongewijzigd. Arnold Meijster won van Jan Willem van der Kouwe. Arnold is met zijn 7e plek op de ranglijst de best geplaatste B speler. Hij wordt op de voet gevolgd door Jan van Spijker die na een zeer lange inspannende partij won van Arnout Wegerif. Jan Duisterwinkel was al na een half uur klaar met zijn partij. Hij overspeelde in acht zetten Bob van Maanen die zoiets niet eerder had meegemaakt.