Dwingeloo kwam opdagen met een qua rating behoorlijk sterker team (totaal 620 ELO-punten meer). Ale besloot halverwege de avond als eerste het punt te delen. Kort daarop kwam Arend trots zijn overwinning melden, een half uurtje later gevolgd door Menno. Tom deed vervolgens een duit in het zakje door, net als Menno, zijn tegenstander met een doorgebroken vrijpion te verrassen. De stand was daarna lang 3½ - ½ voor Roden.

Een overwinning leek zich af te tekenen, want Geert en Theo stonden op dat moment ongeveer gelijk, Willem iets beter en Jeppe iets minder. Jammer voor Roden 2 ging van deze vier eerst Theo in de fout. Hij moest het punt aan zijn tegenstander laten. Aan de overige drie borden werd de beker tot de laatste druppel leeggedronken. Invaller Willem liet zich in een eindspel met tal van tactische finesses niet beetnemen. Op een gegeven moment leek het of zijn tegenstander met een paardvork een stuk kon winnen, maar Willem had net even verder gerekend en won het materiaal met rente terug. De buit was binnen: 4½-1½.

Jeppe moest ervaren dat een toren en een loper in het eindspel aanzienlijk beter samenwerken dan twee paarden. Hoewel Jeppe als een leeuw bleef vechten moest hij machteloos toezien dat de oprukkende vrijpionnen van zijn tegenstander onbereikbaar werden voor Jeppe’s overgebleven paard. Tot slot gaf Geert zijn gelijke eindspel weg. Als een kat in het nauw hoopte hij nog weg te komen met remise door eeuwig schaak, maar een kwaliteitsoffer van zijn opponent maakte wreed een eind aan Geert’s illusies. Ook daar bracht een doorgebroken vrijpion de beslissing.

Tom, Arend (uit 2) en Willem (uit 1) zijn op dit moment topscorers met 100%. Ale kan zich met drie remises scharen in het rijtje van het nog steeds “ongeslagen” zijn. Theo moet de volgende partijen proberen om van zijn nul af te komen. Maar ja, als je een tegenstander treft die 144 ratingpunten meer heeft, is statistisch gezien de kans op verlies nu eenmaal het grootst.

Het begon na de lange rit naar Coevorden best goed toen Ale en Olaus remiseerden en Arend snel zijn punt binnenhaalde. Jeppe had toen met zijn gewiekste Pc3 opening zijn tegenstander al snel een pion ontfutseld. Maar daarna werd het snel mionder toen Ed en Theo kansloos ten onder gingen. Jan wist in een spel met ongelijke lopers en twee pionnen achter uiteindelijk een remise te bewerkstelligen. Menno vocht lang door, evenals de tegenstander van Jeppe. Het was net niet genoeg.
Jeppe Teensma 1
Ale Bakker 1/2
Ed Leuw 0
Theo Wolthekker 0
Menno Keizer 0
Olaus Diebrink 1/2
Jan van Spijker 1/2
Arend van der Burgh 1

In een enerverende wedstrijd is de ontmoeting Roden 1 - SISSA 2 in 4-4 geëindigd.

Veel heb ik van de andere partijen niet meegekregen, vandaar maar een kort overzicht. Onze winstpartijen kwamen van Peter, Henk en (opnieuw) Frans. Hoe de eerste twee wonnen weet ik niet, maar het punt van Frans kwam niet echt regelmatig tot stand. Tegenstander was Bernard Bos, verhuisd naar Roden en sinds kort naast Sissaan ook lid van onze club. Bernard maakte zich direct voor Roden verdienstelijk door zich in een straal gewonnen stand alsnog de kaas van het brood te laten eten.

Lieuwe behaalde een regelmatige remise en Ger wist met een pion minder ook een half punt te behalen. Zelf ging ik er behoorlijk af tegen Eric Jan Walinga, die de geheimen van het Koningsindisch duidelijk veel beter begreep dan ik. Richard verloor steeds meer materiaal, vocht nog lang door, maar wel tegen de bierkaai. De finale werd gevormd door de partij van Ward. Ward was een pion achtergekomen en leek kansloos te moeten verliezen. In de tijdnoodfase deed tegenstander Wouter Welling het waarschijnlijk niet op zijn best. Ward kreeg taktische tegenkansen, maar wist deze niet te verzilveren.

Aldus werd het 4-4. Al met al denk ik dat we hiermee onze handen mogen dichtknijpen. Dit jaar volgt nog één wedstrijd: 12 december tegen v.d. Linde, onze grote concurrent van vorig jaar.

 

Het eerste en enige bekerteam van Roden heeft in de eerste ronde met 2½-1½ gewonnen van Staunton 2.

Het was in eerste instantie even wennen aan de nieuwe reglementen. Ten eerste is er in de bekercompetitie geen tijdcontrole meer na 40 zetten en moet de hele partij simpelweg in 2 uur pppp worden gespeeld. Hoe klein die wijziging ook is, voor conservatieve mensen zoals wij schakers is dat nog niet zo gemakkelijk te verinnerlijken. Het tweede verschil was dat bij gelijk eindigen sowieso beslissingspartijen zouden volgen in de vorm van snelschaken en niet alleen bij een 2-2 met 4 remises. Dat lag de gehele avond als een zwaard van Damocles boven ons hoofd.

Maar gelukkig bleek het zwaard niet te vallen. Peter won een avontuurlijke partij van Henk Seijen, waar ik geen zinnig woord over kan zeggen. Ward werd tegen Poppe Dijkhuis gedwongen tot een stukoffer (noem je het dan nog wel een offer?). Dat offer bleek achteraf correct te zijn, maar aan het bord vond Ward de oplossing niet. In hopeloze stand overschreed hij tenslotte de tijd. Ger speelde tegen Rob Popken een Russische partij waarin het evenwicht niet verstoord werd. Tom trof Bram Kruisinga en ook daar wist tot vlak voor tijd geen van beiden enig voordeel te behalen. In tijdnood greep Bram echter mis, waardoor er geen strafschoppen meer nodig waren.

Begin januari wacht ons de winnaar van de ontmoeting Haren 3 - Leek.

Denkt een ieder aan de contributie?


€ 87,- voor de senioren; rek 3558.578.20 tnv Schaakclub Roden.

Het venijn zat gisteren behoorlijk in de staart in het Interdrentse Treffen tussen Roden 1 en Oostermoer. Tien minuten voor het eind was de stand 3½-2½ voor de Zuidlaarders. Richard en Frans waren nog aan het spelen. Richard stond een stuk achter met maar vage compensatie en Frans had een klein plusje, dat geen garantie voor de winst bood. De prognose voor de eindstand was dus 5-3. Frans kon echter twee pionnen snoepen en kwam alsnog gewonnen te staan. Toen raakte hij er weer één kwijt, waardoor remisevarianten via een loperoffer tegen de enig overgebleven pion reëel werden. Zo ver kwam het niet omdat de Oostermoerder door zijn vlag ging. Richard's tegenstander kwam ook in vliegende tijdnood. De toeschouwers zagen mat in 2, maar ook het vallen van de vlag. En zo konden we, zij het enigszins beschaamd, het pand met twee matchpunten verlaten. We weten wat het is. Dergelijke treurige gevallen zijn ons in het verleden ook wel overkomen. Nu maar hopen voor Oostermoer dat het louterend werkt. en het de feestvreugde van hun 50-jarig bestaan niet verstoort. Voor ons betekent het resultaat dat we de Drentse subcompetitie in de promotieklasse hebben gewonnen. Hoera...

Aan de finale waren natuurlijk nog zes partijen voorafgegaan. Ger speelde een gedegen remise, waarin hij de Caro-Kann bestreed alsof het de Franse opening betrof. Tom kreeg uit de opening mooi spel, maar hij faalde in de afwikkeling. Nadere analyse moet uitwijzen of hij inderdaad de winst gemist heeft. Zoals het ging was hij wel gedwongen om op zetherhaling in te gaan. Lieuwe bood nadat de stand flink dichtgeschoven was remise aan. Dit aanbod werd, achteraf gelukkig, geweigerd. Er ontspon zich een mooi gevecht waarin Lieuwe een sterk loperpaar met vrijpionnen kreeg. Daar stond een kwaliteit achterstand tegenover. Hoe het ging weet ik niet, maar het resultaat was winst voor Lieuwe. Peter verloor al vroeg een pion en liep de rest van de partij achter de feiten aan. Dick's partij heb ik niet gezien, maar wel de uitslag: verlies. Henk tenslotte leek mij een goede stand te hebben. Toen ik later weer keek, bleek het toch remise geworden te zijn.

Nu de Groningse teams nog. Als eerste SISSA 2, thuis op 17 november.