De zeer succesvolle score van de 3 Leekers in onze snelschaakcompetitie de avond tevoren was natuurlijk al waarschuwing genoeg. En toen teamcaptain Pieter Doller het tegen ons tweede ook nog eens niet nodig vond om snelschaakkampioen Erwin Heijnen op te stellen, krabden we ons al achter de oren.

Jeppe kreeg het zoals te verwachten lastig tegen Pieter Doller en moest na lang weerstand te hebben geboden de koning omleggen. Tom Roedema wist met zwart een behoorlijk koningsaanval met twee torens en een dame tegen de lang gerocceerde witte koning van zijn tegenstander op te bouwen maar moest na lang aandringen in remise berusten. Evenzo verging het de aanvallen van Geert Willems tegen Geert de Haan en Theo Wolthekker tegen zijn tegenstander. Arend van der Burgh kwam op een kalme remise en Jan van Spijker op een heel onrustige remise na een zeer aggressieve verdediging vanuit een heel moeilijk middenspel tegen Sander Westerlaan, een van de jonge talenten van Leek. Menno had tegen Johan ten Hoor een goed plan, verloor een loper na een onjuiste zetvolgorde, drukte toch een vrijpion door het midden en kwam uiteindelijk een zet tekort om een dame te halen en moest opgeven. Willem Jongsma leek na een kalme partij een vrij evenwichtige stelling te hebben met ongelijke lopers maar een vrijpion van zijn tegenstander deed hem toch de das om.

En met 5 remises en 3 keer verlies moesten we uiteindelijk de match dus ruim aan Leek laten.

Jeppe       0
Tom       1/2
Willem     0
Geert      1/2
Menno     0
Jan         1/2
Theo       1/2
Arend     1/2

Sinds 3 oktober jl. wordt er op Cbs de Rank schaakles gegeven aan basisscholieren op iedere vrijdagmiddag tussen 13.30-14.45 uur. Dit wordt gedaan door twee van onze clubleden; Derk Holman en Majid Hashemy. De bedoeling is ze enthousiast te maken voor het schaakspel en de weg naar onze clubavond te vinden. Dat eerste is niet zo moeilijk, maar het tweede is wat lastiger, maar Derk en Majid zetten hun beste beentje voor. Laten we ook hun vervangers niet vergeten; Willem Jongsma en Jan Kakes. Ter illusstratie van de schaaklessen onderstaande foto.

Het kan eigenlijk niet, maar het gebeurde toch. Na 12 rondes snelschaken bleken Peter van der Velde en Erwin Heijnen exact hetzelfde puntenaantal van 490.7 behaald te hebben. De eerste barrage eindigde nog in 1-1. De beslissende partij werd gewonnen door Erwin, één van de drie gastspelers uit Leek.

Aan de barrage waren 12 rondes snelschaken voorafgegaan. De volledige uitslag staat elders op de site. Jammer genoeg moest Johan Scharft, de laatste jaren de onbetwist sterkste snelschaker van Roden, wegens ziekte verstek laten gaan. Daardoor was Peter de enige Rodenaar die de drie Leeksters enigszins partij kon bieden. De avond eindigde met de prijsuitreiking door voorzitter Piet Brouwer. Erwin ontving een schaakspel waar je per avond maar hoogstens één partij mee kunt spelen, anders maakt het meer kapot dan je lief is.

Na de nederlaag tegen v.d. Linde in de vorige ronde heeft Roden 1 zich tegen Groningen 5 hersteld. Het werd een ruime 6-2 overwinning.

Dick kreeg bij gebrek aan tegenstander het punt in de schoot geworpen, maar hij zou er natuurlijk liever voor gespeeld hebben. Bij Ger verdween snel het ene na het andere stuk van het bord. Toen alleen nog maar pionnen, een loper en een paard over waren werd de vrede getekend. Ward offerde, bewust of onbewust, dat weet ik niet, in de opening een pion. Daar stond een voorsprong in ontwikkeling tegenover. Ook op dit bord werd het snel remise. Peter speelde gelukkig weer eens een partij naar eigen tevredenheid. Met subtiele middelen trok hij de Siciliaanse partij langzaam maar zeker naar zich toe. Tom kreeg in een Dame-Indiër een voor hem verrassend gambiet te bestrijden. Hij slaagde er met wat kunst- en vliegwerk in om het hoofd boven water te houden. Na een grootscheepse stukkenruil was de pluspion er nog steeds. Daarnaast had hij een sterk paard tegen een slechte loper en dat besliste de partij.

De partijen van Richard, Lieuwe en Henk werden pas tegen het einde van de speeltijd beslist. Richard had het moeilijk maar ontsnapte uiteindelijk in een eindspel met een pion minder maar met lopers van ongelijke kleur. Lieuwe had lange tijd het beste van het spel, maar leek zich in tijdnood de kaas van het brood te laten eten. Maar er bleef genoeg kaas over voor een half punt. Henk had het beste van het spel, voornamelijk door een betere pionnenstelling. Toch kwam hij er niet zo gemakkelijk door. Pas in de tijdnood van zijn tegenstander kon Henk's koning de lange mars naar een vijandelijke dubbelpion maken en zo de partij beslissen.

Over een maandje wordt het heel andere koek. Dan moeten we naar koploper Groningen 3.

In de tweede ronde van de bekercompetitie moest Roden 1 uitkomen tegen Haren 3. Ger was al snel klaar. Na een aantal zetten theorie was hij tevreden met remise omdat de stellingen van Ward en Tom er veelbelovend uitzagen. Ward won een kwaliteit en kon daarna zijn stelling nog meer versterken. Winst was zijn beloning. Tom had een pion geofferd wat hem mooi aanvalsspel beloofde. De aanval lukte in eerste instantie ook prima, maar een drietal mindere zetten in successie deden de kansen drastisch keren. Zo werd de tussenstand 1½-1½. Peter had het betere van het spel, maar aarzelde in de tijdnood van zijn tegenstander, waardoor die nog een gevaarlijke pionopstoot kon plegen. Gelukkig  kon Peter de aanval neutraliseren, waarna een remise-achtig toreneindspel overbleef. Peter's tegenstander begon echter met nog maar een paar minuten op de klok tot verbijstering van het publiek lang na te denken. Toen de vlag tenslotte viel realiseerde hij zich pas dat hij er geen kwartier meer bij kreeg. This is the bekercompetitie, man!

Het prettige resultaat hiervan was in ieder geval dat we niet meer hoefden te vluggeren. We spelen door deze overwinning op 23 februari in de kwartfinale thuis  tegen de winnaar van Ten Boer - Unitas 5.

Na vorig jaar negen rondes in de Eerste Klasse en dit jaar drie rondes in de Promotieklasse ongeslagen gebleven te zijn Roden 1 eindelijk weer eens een nederlaag te slikken. We hebben al meerdere malen gevaarlijk aan de rand van de afgrond gebalanceerd, maar nu ging het dan toch een keer mis. Tegen v.d. Linde uit Winschoten werd het 4½-3½.

We herinneren ons nog de kampioenswedstrijd van vorig jaar, die we met 5-3 wisten te winnen. Sindsdien leek v.d. Linde verzwakt en wij juist versterkt. De verwachtingen waren daarom hoog gespannen, ondanks het feit dat kopman Ger ontbrak. Peter, Ger's enige belager in de interne competitie, was zijn vervanger op bord 1. Hij kreeg een mooie stelling, maar die kon hij helaas niet verzliveren. De partij eindigde met een dame-offer en eeuwig schaak. Tom kon na een kleine onnauwkeurigheid van zijn tegenstander in het middenspel een pion veroveren. Daar stond echter een sterk loperpaar tegenover. Hij slaagde er niet in om dat onschadelijk te maken, waardoor remise het logische resultaat was. Ward speelde een sterke partij met op het eind een aardige kleine matcombinatie. Lieuwe wist zijn zwartstelling goed te verdedigen. Net Toen hij zijn problemen leek te hebben opgelost deed hij een pion in de aanbieding. Niet zo maar een pion, maar eentje waardoor zijn hele stelling in duigen viel. Schwindelen via een stukoffer lukte ook niet meer, dus doek.

Richard speelt soms de sterren van de hemel, maar soms is zijn spel onherkenbaar. Dit was zo'n avond. Hij was er zelf stil van. Dick's partij ging op en neer. Uiteindelijk viel in tijdnood de dobbelsteen voor hem verkeerd. Henk kwam in een op het oog statische stelling terecht, waar voor beide partijen niet veel leven in zat. Remise. Frans tenslotte kon zich weer eens lekker uitleven. Met aardige manoeuvres maakte hij het leven van zijn jonge tegenstander steeds zuurder. Hij staat nu op 4 uit 4, waarbij dit punt in ieder geval één van de regelmatigste is.

Zo staan we weer met achttien voeten op de grond. Maar een goede middenmootpositie moet er dit jaar toch nog wel inzitten. Volgend jaar vervolgen we de strijd tegen Groningen 5.