Op de gezamenlijke eindronde in klasse 1B in Coevorden haalde ons team voor de vierde keer dit seizoen een score van 3,5, dit keer tegen Unitas 5. Dankzij de twee eerdere overwinningen op JH Kruit en Dwingeloo, bleven we de hekkensluiter voor en staan we in match & bordpunten weliswaar gelijk met het Kasteel 2 maar zijn we door ons onderlinge resultaat onder de mannen uit Coevorden geëindigd. Het goede nieuws is natuurlijk wel dat we ons voor de eerste keer in de geschiedenis (!) handhaven in de eerste klasse. In de laatste 5 jaar zijn we als het spreekwoordelijke Volendam heen en weer gegaan tussen eerste en tweede klasse maar dit keer mogen we een jaar extra blijven. Natuurlijk is de beperkte degradatie uit de eerste klasse dankzij de KNSB resultaten van de NOSBO-teams daarbij ook eens een keer in ons voordeel, maar vooruit, we count our blessings.

De wedstrijd zelf had een enigszins onregelmatig verloop doordat één Unitasser afgelopen maandag al vooruit kwam spelen in Roden. Aangezien Willem niet beschikbaar is voor verre en late autoritten, kwam het op zich niet ongelegen om hem alsnog mee te laten draaien maar helaas was zijn goede wedstrijdmentaliteit dit keer niet voldoende en vertrokken we dus met zeven man naar Coevorden. Daar aangekomen, bleek echter dat Arend aan bord 8 geen tegenstander had en hij dus met slechts één zet (ik meen d4 maar het kan nog gewiekster zijn geweest….) de partij op zijn naam wist te schrijven. Met nog 6 punten te verdelen leek het al snel de verkeerde kant op te gaan met een vlot verlies van Geert en heel moeilijke stellingen voor Jan en Menno. Ale en Jeppe wisten aan hun borden tegen behoorlijke tegenstanders een nette remise te halen, wat Ed aan bord 1 daarna ook deed. Met het onvermijdelijke verlies van Jan was daarna de wedstrijd al verloren en velen dachten dat Menno met een kwaliteit achter de verdere schade hoogstens kon beperken met een nog zwaar te bevechten remise. Onder druk van de klok en in het nauw gedreven door een offensief met paard, dame en toren, wist Menno’s tegenstander echter geen raad met de situatie en liet zich behoorlijk te grazen nemen, waardoor we uiteindelijk weer op die hatelijke drie-en-een-halve punt uitkwamen.

Roden 1 heeft het seizoen in de Promotieklasse geen positief slot kunnen geven. In de in Peize gezamenlijk gespeelde en perfect georganiseerde laatste ronde was Groningen 4 met 5-3 te sterk. Er zijn wel wat kansen geweest op een beter resultaat, maar wat in het begin van het seizoen wel lukte, lukt ons de laatste ronden niet meer. Alleen Richard en Dick wisten hun partij te winnen, Lieuwe en Tom brachten een half punt binnen. Van de verliezers had zeker Frans op meer mogen hopen met zijn kwaliteit voorsprong in een pionneneindspel.

Uiteindelijk mogen we met 8 uit 9 en 35½ bordpunt niet ontevreden zijn met het seizoen. We zijn geëindigd op de achtste plaats, precies de plek die volgens de gemiddelde rating van ons mocht worden verwacht. Het was wel een vreemde competitie met een enorm brede middenmoot. Het had zo maar kunnen zijn, dat een ploeg met 8 uit 9 op de voorlaatste plaats zou zijn geëindigd en had moeten degraderen. Met een beetje minder geluk (denk bijv. aan RIchard's ontsnapping bij Oostermoer) waren wij het haasje geweest in plaats van Staunton 2.

Volgend jaar nieuwe kansen met twee sterke teams minder, maar met het nu uit de landelijke competitie gedegradeerde Unitas 2 en drie promovendi uit de eerste klasse. Hopelijk behoren daar onze schaakvrienden uit Leek bij. We duimen voor hen.

 

Roden 1 is er niet in geslaagd om revanche te nemen voor de bekernederlaag tegen Haren 2. We waren natuurlijk wat verzwakt door het ontbreken van Ward en Peter, maar ook met hen erbij zouden we het waarschijnlijk niet hebben kunnen bolwerken. Invaller Jeppe zorgde in ieder geval voor een stevig half punt. Op veel van de andere borden ging het een stuk minder. Ger had zijn avond niet en liet zich gedwee naar de slachtbank leiden. Tom vocht zich naar een ongeveer gelijkstaand eindspel, maar bezorgde zichzelf een slechte loper tegen een sterk paard. Tegenstander Bart Romijn had op een bepaald moment kunnen toeslaan maar deed dat niet, dus remise. Lieuwe verloor de partij van de avond. Na afloop was hij eigenlijk blij dat hij niet een voor-de-hand liggende redding gemist had en dat hij dus een 'mooie partij' had gespeeld, al was het aan de verkeerde kant van het bord. Richard, Dick en Henk zorgden met hun remises voor de rest van de score. Frans is na zijn briljante begin van de competitie helemaal van slag. Hij verloor zijn tweede partij op rij. Maar 5 uit 7 is ook mooi.

In totaal dus 5½-2½ en daar mogen we niet eens ontevreden mee zijn. We staan nu op 8 uit 8 en hebben één partij meer gewonnen dan verloren. Nog één wedstrijd te gaan: tegen Groningen 4. Tegen Groningen 3 wisten we het op een gelijkspel te houden. Dus wie weet ...

 

Ons bereikte het droevige bericht dat zondag 19 april onze Tsjechische schaakvriend Jan Motáček is overleden. Hij zou deze week 70 jaar geworden zijn. Jan was vanaf het allereerste moment in 1991 betrokken bij de contacten tussen de schaakclubs van Litomyšl en Roden. Hij was een organisator in hart en nieren. Hij is dan ook jarenlang voorzitter geweest van de schaakclub. Jammer genoeg was hij de Engelse taal niet machtig, waardoor conversatie met hem via woorden niet zo gemakkelijk ging, hoogstens een klein beetje in wat Duits of Russisch. Maar non-verbaal en vooral muzikaal was Jan een meester. Velen van ons hebben onvergetelijke herinneringen aan zijn magistrale accordeonspel. De Boheemse en Moravische melodieën sneden je echt door de ziel. Het zal vreemd zijn om over een paar weken in Litomyšl te zijn zonder daar Jan te ontmoeten en te horen spelen.

janaccordeon2

Omdat invaller Majid graag met wit wilde spelen, belandde Arend aan het laatste bord. En daar trof hij één van de oudste schakende Mosterdmannen (Conrad) met een rating van 1911. Hierbij moet worden opgemerkt dat Conrad vorige week een hartinfarct had gehad en het een wonder mocht heten dat hij een week later alweer aan het bord verscheen. Het hart mocht het dan even hebben laten afweten, de geest was helemaal in orde. Het werd helaas ons eerste verliespunt. Invaller Jan Kakes moest aan het zesde bord tegen Geert Drent ook al snel in het stof bijten. Tom en Jeppe lieten aan het tweede en derde bord (respectievelijk Harry Gielen en Jaap Mellink) halverwege de avond een remise aantekenen. Het ging niet echt geweldig met de Rodenaren. Maar toen kwam plotseling good old Geert de volle winst op René Goedhart melden. Er was weer hoop op in ieder geval een voor Roden eervolle uitslag.

Ed en Menno (bord 1 en 4) moesten ook in remise berusten. Ed tegen de veel sterkere Rudy Mellink en Menno tegen Wiebe Veldhuis. Ed kon bogen op een duidelijke plusremise, maar ja zo’n plusremise is helaas niks meer waard dan de zwaar bevochten remise van Menno (kwaliteit achter). Invaller Majid stond in het eindspel tegen zijn 200 ratingpunten sterkere tegenstander minder goed (om het maar eufemistisch uit te drukken). Ook hij stond een kwaliteit achter in een duidelijk slechtere stelling. Beide spelers raakten in hevige tijdnood. Arriën Lassche besloot tot een geforceerde afwikkeling door zijn kwaliteit terug te geven, maar zag daarbij over het hoofd dat Majid hem vervolgens kon dwingen tot dameruil. En toen was de stand echt gelijk. Remise! Majid, je mag nog eens vaker invallen.

De koek is op. Vorige week verlies in de halve finale van de beker, nu verlies in de Promotieklasse tegen Staunton 2. Ik heb van de overige partijen weinig meegekregen. Zelf verloor ik na een niet goed uitgevoerde winstpoging. De andere verliezers waren Richard en Frans. Dat laatste is extra jammer omdat hij daarmee zijn 100%-score kwijtraakte. Ger was de enige die won. De rest (Ward, Lieuwe, Dick en Henk) speelden remise. Uitslag derhalve 3-5. Dat betekent dat we onze promotie-aspiraties, voor zover we die al hadden, in de ijskast kunnen. De rest van het seizoen spelen we om des keizers baard.

Ook het derde team leed een nederlaag. Een punt voor Kees en een half punt voor Arnold betekenden tezamen 1½ punt. Helaas konden Majid en Maurice daar niets meer aan toevoegen.

En dat allemaal na het 7½-½  verlies van het tweede team een paar weken geleden. Ja, we snakken met zijn allen naar het einde van het seizoen.

Om maar met de uitslag te beginnen: Roden 2- Het Kasteel 1  ½ -7½. Daarmee is alles eigenlijk al gezegd wat gezegd kan worden.

Omdat we de bui al een beetje zagen hangen, hadden we deze keer een wat afwijkende opstelling, waarbij ik en Theo als kanonnenvoer op bord 1 en 2 waren gezet in de hoop op wat punten aan de lagere borden. Jeppe kwam op bord 4 om eens een keer niet de volle laag aan het 1ste bord te krijgen. Dat hij daarmee ook de enige was die überhaupt nog een half punt binnenhaalde, hadden we niet voorzien. Ook de teamcaptain van het Kasteel had van te voren ingeschat toch wel zo’n 2½ punt in Roden achter te laten. Echter, terwijl ik aan het 1ste bord in een lange partij tenminste het gevoel had er een remise uit te kunnen slepen, zag ik tijdens mijn rondjes tot mijn oplopende verbijstering dat de ene na de ander Rodenaar zo maar een stuk achter kwam te staan. We werden afgeschminkt op een wijze die we nog niet eerder hebben meegemaakt. Uiteindelijk moest ik in een minder staand pionneneindspel door zetdwang de vijandelijk koning binnenlaten, waarna het ook voor mij over en uit was.

Je hebt van die avonden die je bijblijven, dit was er zo één.

De bekerdroom van Roden 1 is wreed verstoord door Haren 2. In de halve finale werd het 1-3 voor de bezoekers. Een verdiende overwinning. Alleen op bord 1, het bord van Ger, hebben we op meer dan een half punt mogen hopen. Maar met een wat wankele pluspion en een grote achterstand op de klok was het remise-aanbod 'an offer he couldn't refuse'. Dat aanbod werd een soort koppelverkoop met bord 2, waar Tom remise had aangeboden toen hij ontsnapt was aan een dreigende overrompeling. Hoewel ..., in de analyse achteraf bleek dat nog wat mee te vallen.

Deze remises waren koren op de molen van Haren, want zij stonden gewonnen op bord 3, het bord van Ward, terwijl Lieuwe op bord 4 het initiatief geheel aan zijn tegenstander had moeten laten. Ward verloor inderdaad, zodat Lieuwe moest proberen een schwindel in de stand te breien. Helaas, hij probeerde het wel, maar kreeg het deksel op de neus. Er zat zelfs geen remise meer in.

Over een ruime maand treffen we Haren 2 in de gewone competitie en kunnen we revanche nemen.

 

Afgelopen maandag werd in samenwerking met Stichting Sportstimulering Noordenveld weer het project Scholier en Sport opgestart. Basisscholieren mogen dan 3 keer meedoen op een clubavond van een sportvereniging naar keuze. Maandag 9 maart jl. was de eerste keer voor de volgende scholieren. Matthijs Veening, Dennis Veninga, Tobias Hendriksen, Ger Faber en Frank Sander. Na de 3 avonden kunnen ze lid worden van onze schaakclub. Wij wensen hen veel plezier.

Een gehandicapt Roden 1 speelde dinsdagavond verrassend gelijk tegen titelfavoriet Groningen 3. Het werd na een alles of niets-gevecht, waarbij over en weer de blunders talrijk waren, uiteindelijk 4-4. Roden was gehavend aan de wedstrijd begonnen, omdat vaste waarden als Peter van der Velde (wederom naar Canada) en Tom Visser (ziek) ontbraken. Niettemin was de strijdlust overeind gebleven, hetgeen blijkt uit het feit dat geen enkele partij in remise eindigde.

Ward, Dick, Henk en Frans wonnen hun partijen. Ger (voor zijn doen heel snel), Lieuwe, Richard en invaller Menno verloren.