Afgelopen week stond in het teken van de externe competitie. Het tweede team won op maandag - clubavond - nipt van het op ratingpunten sterkere Groningen 6: 4½ - 3½. Willem Jongsma, Bernard Bos en Theo Wolthekker wonnen hun partij, teamcaptain Jan van Spijker, Arend van der Burgh en Majid Hashemy remiseerden, Ed Leuw en Menno Keizer verloren. Menno haalde niet het hoogste rendement uit zijn partij. Majid kwam gelukkig weg met een remise, maar stelde daarmee wel de teamwinst veilig.

Het eerste achttal mocht voor het eerst sinds lange tijd weer eens voor een officiële wedstrijd aantreden tegen Leek. Het werd een gevecht op het scherpst van de snede met een vredelievend slot: 4-4. Halverwege de avond leek er voor ons meer in te zitten, maar het had uiteindelijk ook slechter kunnen aflopen. Ger Battjes en Henk van Bemmel hadden beiden lange tijd goed spel, maar vergaloppeerden zich. Jeppe Teensma en Ward Romeijnders zorgden voor de broodnodige compensatie. De partijen van Tom Visser, Lieuwe Boskma, Dick Dalmolen en Frans Jager eindigden in remise. Al met al een uitslag waar zowel Roden als Leek zich in kon vinden.

Sissa 2 bleek vrijdag jl. te sterk voor Roden 2. Hoewel de avond zo mooi begon. Willem Jongsma (zwart) had tegen Sophie Welling namelijk binnen 2½ minuut en slechts enkele zetten het eerste punt te pakken (1. d4 e5 2. dxe5 Pf6 3. Pc3 De7 4. Lf4 Db4+ 5. Ld2 Dxb2 6. Lc3? Lb4). De tweede vrouw van Sissa, Annemarie Avezaat zorgde voor een spoedig herstel van het evenwicht door de gepende dame van Arend van der Burgh met haar loper aan te vallen. Vervolgens zorgde Majid Hashemy voor een daverende verrassing door de tweede volle winst te pakken. Zijn tegenstander zag geen mogelijkheid om zijn damevleugel te ontwikkelen, waardoor Majid de kans kreeg een paar pionnen te snoepen met als uiteindelijk resultaat de verdiende winst. Theo Wolthekker moest echter het onderspit delven.

Arnold Meijster wist een pion van zijn tegenstander te veroveren en was tevreden met remise. De teamleider van Sissa 2 stond niet toe dat het punt werd gedeeld en dan gaat vaak het bekende spreekwoord op: Wie het onderste uit de kan wil hebben, krijgt het lid op de neus. 3-2 voor Roden 2. Menno Keizer was al een poosje in de verdediging gedrongen. Het leek erop dat hij met remise kon ontsnappen, maar zijn tegenstander Maarten Roorda maakte met een mooi stukoffer aan alle illusies een einde. Ed Leuw stond zeker niet slechter tegen Anne van der Veen. Getroffen door een blackout dacht Ed dat hij mat ging en gaf op. Te vroeg en onverdiend, zoals achteraf bleek, want het door Ed geziene mat zat er helemaal niet in. Ale Bakker was een pion achter geraakt. Nadat alle stukken van het bord verdwenen waren en de witte koning van Ale vakkundig van de verdediging werd afgehouden, kon Sissa-teamleider Elias Oude Brunink het vijfde en laatste punt voor zijn team bijschrijven. Sissa gefeliciteerd!

sissa2roden2

Waar we het vorige seizoen mee eindigden, daarmee gingen we dit jaar van start: een wedstrijd tegen Groningen 4. Destijds werd het een 5-3 nederlaag, nu kwamen we er met 6-2 helemaal niet aan te pas. Alhoewel, op een aantal borden had een halfje meer niet misstaan.

De start van de avond beloofde al niet veel goeds. Schrijver dezes was al na een paar zetten vergeten dat een paard op b6 niet alleen een toren op a8 aan kan vallen maar ook een loper op c8. Van pure ellende gaf ik me direct gewonnen en dat was misschien nog een grotere blunder, want met een kwaliteitje minder valt best nog wel te vechten.

Daarna ging het een hele poos op de meeste borden aardig gelijk op, maar het slot was zoals hierboven al vermeld een stuk minder. Jeppe en Menno werden vakkundig opgebracht. Henk kwam kreeg goed spel, maar ging een zet te laat uit op pionwinst. Nu liep dat uit op pionverlies en nog wel een heel belangrijke. ZIjn tegenstandster kreeg een mooie vrije a-pion en toen geloofde Henk het wel, zij het onder licht protest van zijn opponente, want ze wilde het voor zich zelf nog bewijzen. Een echte liefhebster.

Lieuwe behaalde een gelijkwaardige remise. Dick had in een toren+dame-eindspel een pion meer, maar wist dat helaas niet te verzilveren. Frans was de enige die een vol punt wist te scoren. Hij had al vroeg een kwaliteit voorsprong gekregen, maar had daarna wel enige ontwikkelingsachterstand. Tegen zijn natuur in moest hij voorzichtig opereren en daar had hij naar eigen zeggen flink moeite mee. Maar het loonde uiteindelijk. Ger tenslotte had een zware avond en liep steeds wat achter de feiten aan. Maar na de tijdcontrole stond een studie-achtige stelling op het bord waarin de mogelijkheid van eeuwig schaak, en dus remise, het thema was. Onder grote publieke belangstelling kwam het uiteindelijk tot een climax. Maar, jammer, jammer, drie zetten voor het eind miste Ger toch nog het eeuwige schaak en de eindige roem.

Duidelijk is dat we het zwaar gaan krijgen dit jaar. We missen, vergeleken met vorig jaar, Peter en Richard, maar hopelijk is Ward de volgende rondes weer van de partij. Op 27 oktober wacht ons Leek. Dat wordt een belangrijke pot!

 

Schaakclub Roden heeft het startschot gegeven voor hun interne Rapidcompetitie. Rapidschaak is een variant op het gebruikelijke schaak waarbij de twee spelers beperkt zijn in hun bedenktijd tot slechts 20 minuten per persoon. Schakers die gewend zijn om minutenlang over hun zet na te denken hebben grote moeite met dit systeem, terwijl de sneller ingestelde spelers het speeltempo erg aantrekkelijk vinden. Het goede nieuws voor iedereen is dat het versnelde systeem de mogelijkheid biedt om vier partijen te spelen op een avond in plaats van één. Dus voor iedereen meer kansen om toch met een goed gevoel diezelfde avond naar bed te gaan.

De tussenstand na vier gespeelde ronden:
1) Ger Battjes (alles gewonnen)
2) Dick Dalmolen
3) Frans Jager
4) Tom Visser
5) Gijs Hager

Vooral opmerkelijk is de prestatie van Gijs Hager, een elk jaar sterker wordende jeugdspeler die zichtbaar baat heeft bij het speeltempo. We hopen dat hij zijn winnende reeks vasthoudt.

Op de eerste maandag van september is de interne competitie van de Schaakclub Roden weer van start gegaan. Volgens jarenlange traditie bepaalt het lot in de eerste ronde wie er tegen wie mag uitkomen. Dat leverde ook ditmaal weer veel partijen op waarin de krachtsverschillen groter zijn dan gebruikelijk. In de loop van het seizoen speel je namelijk altijd tegen iemand die niet al te ver van je verwijderd staat in de ranglijst en die dus van ongeveer gelijke sterkte is. De uitslagen van alle partijen met een grote favoriet waren geheel volgens verwachting. Sommige spelers hadden nog wat moeite om op gang te komen na een lange zomervakantie. Iemand, van wie we identiteit maar niet publiekelijk prijsgeven, overzag zelfs een mat-in-één. Opvallend was ook dat alle nieuwe bestuursleden (voorzitter Lieuwe Boskma, secretaris Menno Keizer en jeugdleider Bernard Bos) wisten te winnen. Dat belooft wat.

Iedereen die mee wil komen schaken is elke maandagavond van harte welkom in het Dörpshuus Nij-Roon. De jeugd begint om 18:30 en de senioren om 19:45. Het is mogelijk om vrijblijvend een paar rondes mee te spelen alvorens te besluiten al of niet lid te worden. Alle gegevens over de club zijn te vinden op de website schaakclub-roden.nl

Op de ledenvergadering van afgelopen maandag hebben een aantal bestuurswisselingen plaatsgevonden. Piet Brouwer overhandigde de voorzittershamer aan Lieuwe Boskma, Bob van Maanen gaf de secretarispen door aan Menno Keizer en Bernard Bos, Frans Jager en Ward Romeijnders namen als driemanschap de functie van jeugdleider over van Johan Scharft, die de club verlaten heeft.

Het meest memorabel was het feit dat na 11 jaar trouwe dienst Piet Brouwer afscheid nam als voorzitter. Om dit gepaste luister bij te zetten componeerde Menno Keizer als hommage bijgaande "PB-studie", met als opdracht: wit geeft mat in maximaal 6 zetten.

 

piet pb

 

Een verslag van het recente bezoek aan Litomyšl is opgenomen als addendum bij het jubileumboek. Zie hier of ga via het menu van de site.

For the time being the report is in Dutch, but in due course it will be translated into English (for our Czech audience).

Op de gezamenlijke eindronde in klasse 1B in Coevorden haalde ons team voor de vierde keer dit seizoen een score van 3,5, dit keer tegen Unitas 5. Dankzij de twee eerdere overwinningen op JH Kruit en Dwingeloo, bleven we de hekkensluiter voor en staan we in match & bordpunten weliswaar gelijk met het Kasteel 2 maar zijn we door ons onderlinge resultaat onder de mannen uit Coevorden geëindigd. Het goede nieuws is natuurlijk wel dat we ons voor de eerste keer in de geschiedenis (!) handhaven in de eerste klasse. In de laatste 5 jaar zijn we als het spreekwoordelijke Volendam heen en weer gegaan tussen eerste en tweede klasse maar dit keer mogen we een jaar extra blijven. Natuurlijk is de beperkte degradatie uit de eerste klasse dankzij de KNSB resultaten van de NOSBO-teams daarbij ook eens een keer in ons voordeel, maar vooruit, we count our blessings.

De wedstrijd zelf had een enigszins onregelmatig verloop doordat één Unitasser afgelopen maandag al vooruit kwam spelen in Roden. Aangezien Willem niet beschikbaar is voor verre en late autoritten, kwam het op zich niet ongelegen om hem alsnog mee te laten draaien maar helaas was zijn goede wedstrijdmentaliteit dit keer niet voldoende en vertrokken we dus met zeven man naar Coevorden. Daar aangekomen, bleek echter dat Arend aan bord 8 geen tegenstander had en hij dus met slechts één zet (ik meen d4 maar het kan nog gewiekster zijn geweest….) de partij op zijn naam wist te schrijven. Met nog 6 punten te verdelen leek het al snel de verkeerde kant op te gaan met een vlot verlies van Geert en heel moeilijke stellingen voor Jan en Menno. Ale en Jeppe wisten aan hun borden tegen behoorlijke tegenstanders een nette remise te halen, wat Ed aan bord 1 daarna ook deed. Met het onvermijdelijke verlies van Jan was daarna de wedstrijd al verloren en velen dachten dat Menno met een kwaliteit achter de verdere schade hoogstens kon beperken met een nog zwaar te bevechten remise. Onder druk van de klok en in het nauw gedreven door een offensief met paard, dame en toren, wist Menno’s tegenstander echter geen raad met de situatie en liet zich behoorlijk te grazen nemen, waardoor we uiteindelijk weer op die hatelijke drie-en-een-halve punt uitkwamen.

Roden 1 heeft het seizoen in de Promotieklasse geen positief slot kunnen geven. In de in Peize gezamenlijk gespeelde en perfect georganiseerde laatste ronde was Groningen 4 met 5-3 te sterk. Er zijn wel wat kansen geweest op een beter resultaat, maar wat in het begin van het seizoen wel lukte, lukt ons de laatste ronden niet meer. Alleen Richard en Dick wisten hun partij te winnen, Lieuwe en Tom brachten een half punt binnen. Van de verliezers had zeker Frans op meer mogen hopen met zijn kwaliteit voorsprong in een pionneneindspel.

Uiteindelijk mogen we met 8 uit 9 en 35½ bordpunt niet ontevreden zijn met het seizoen. We zijn geëindigd op de achtste plaats, precies de plek die volgens de gemiddelde rating van ons mocht worden verwacht. Het was wel een vreemde competitie met een enorm brede middenmoot. Het had zo maar kunnen zijn, dat een ploeg met 8 uit 9 op de voorlaatste plaats zou zijn geëindigd en had moeten degraderen. Met een beetje minder geluk (denk bijv. aan RIchard's ontsnapping bij Oostermoer) waren wij het haasje geweest in plaats van Staunton 2.

Volgend jaar nieuwe kansen met twee sterke teams minder, maar met het nu uit de landelijke competitie gedegradeerde Unitas 2 en drie promovendi uit de eerste klasse. Hopelijk behoren daar onze schaakvrienden uit Leek bij. We duimen voor hen.

 

Roden 1 is er niet in geslaagd om revanche te nemen voor de bekernederlaag tegen Haren 2. We waren natuurlijk wat verzwakt door het ontbreken van Ward en Peter, maar ook met hen erbij zouden we het waarschijnlijk niet hebben kunnen bolwerken. Invaller Jeppe zorgde in ieder geval voor een stevig half punt. Op veel van de andere borden ging het een stuk minder. Ger had zijn avond niet en liet zich gedwee naar de slachtbank leiden. Tom vocht zich naar een ongeveer gelijkstaand eindspel, maar bezorgde zichzelf een slechte loper tegen een sterk paard. Tegenstander Bart Romijn had op een bepaald moment kunnen toeslaan maar deed dat niet, dus remise. Lieuwe verloor de partij van de avond. Na afloop was hij eigenlijk blij dat hij niet een voor-de-hand liggende redding gemist had en dat hij dus een 'mooie partij' had gespeeld, al was het aan de verkeerde kant van het bord. Richard, Dick en Henk zorgden met hun remises voor de rest van de score. Frans is na zijn briljante begin van de competitie helemaal van slag. Hij verloor zijn tweede partij op rij. Maar 5 uit 7 is ook mooi.

In totaal dus 5½-2½ en daar mogen we niet eens ontevreden mee zijn. We staan nu op 8 uit 8 en hebben één partij meer gewonnen dan verloren. Nog één wedstrijd te gaan: tegen Groningen 4. Tegen Groningen 3 wisten we het op een gelijkspel te houden. Dus wie weet ...