Na de nederlaag tegen v.d. Linde in de vorige ronde heeft Roden 1 zich tegen Groningen 5 hersteld. Het werd een ruime 6-2 overwinning.

Dick kreeg bij gebrek aan tegenstander het punt in de schoot geworpen, maar hij zou er natuurlijk liever voor gespeeld hebben. Bij Ger verdween snel het ene na het andere stuk van het bord. Toen alleen nog maar pionnen, een loper en een paard over waren werd de vrede getekend. Ward offerde, bewust of onbewust, dat weet ik niet, in de opening een pion. Daar stond een voorsprong in ontwikkeling tegenover. Ook op dit bord werd het snel remise. Peter speelde gelukkig weer eens een partij naar eigen tevredenheid. Met subtiele middelen trok hij de Siciliaanse partij langzaam maar zeker naar zich toe. Tom kreeg in een Dame-Indiër een voor hem verrassend gambiet te bestrijden. Hij slaagde er met wat kunst- en vliegwerk in om het hoofd boven water te houden. Na een grootscheepse stukkenruil was de pluspion er nog steeds. Daarnaast had hij een sterk paard tegen een slechte loper en dat besliste de partij.

De partijen van Richard, Lieuwe en Henk werden pas tegen het einde van de speeltijd beslist. Richard had het moeilijk maar ontsnapte uiteindelijk in een eindspel met een pion minder maar met lopers van ongelijke kleur. Lieuwe had lange tijd het beste van het spel, maar leek zich in tijdnood de kaas van het brood te laten eten. Maar er bleef genoeg kaas over voor een half punt. Henk had het beste van het spel, voornamelijk door een betere pionnenstelling. Toch kwam hij er niet zo gemakkelijk door. Pas in de tijdnood van zijn tegenstander kon Henk's koning de lange mars naar een vijandelijke dubbelpion maken en zo de partij beslissen.

Over een maandje wordt het heel andere koek. Dan moeten we naar koploper Groningen 3.

In de tweede ronde van de bekercompetitie moest Roden 1 uitkomen tegen Haren 3. Ger was al snel klaar. Na een aantal zetten theorie was hij tevreden met remise omdat de stellingen van Ward en Tom er veelbelovend uitzagen. Ward won een kwaliteit en kon daarna zijn stelling nog meer versterken. Winst was zijn beloning. Tom had een pion geofferd wat hem mooi aanvalsspel beloofde. De aanval lukte in eerste instantie ook prima, maar een drietal mindere zetten in successie deden de kansen drastisch keren. Zo werd de tussenstand 1½-1½. Peter had het betere van het spel, maar aarzelde in de tijdnood van zijn tegenstander, waardoor die nog een gevaarlijke pionopstoot kon plegen. Gelukkig  kon Peter de aanval neutraliseren, waarna een remise-achtig toreneindspel overbleef. Peter's tegenstander begon echter met nog maar een paar minuten op de klok tot verbijstering van het publiek lang na te denken. Toen de vlag tenslotte viel realiseerde hij zich pas dat hij er geen kwartier meer bij kreeg. This is the bekercompetitie, man!

Het prettige resultaat hiervan was in ieder geval dat we niet meer hoefden te vluggeren. We spelen door deze overwinning op 23 februari in de kwartfinale thuis  tegen de winnaar van Ten Boer - Unitas 5.

Na vorig jaar negen rondes in de Eerste Klasse en dit jaar drie rondes in de Promotieklasse ongeslagen gebleven te zijn Roden 1 eindelijk weer eens een nederlaag te slikken. We hebben al meerdere malen gevaarlijk aan de rand van de afgrond gebalanceerd, maar nu ging het dan toch een keer mis. Tegen v.d. Linde uit Winschoten werd het 4½-3½.

We herinneren ons nog de kampioenswedstrijd van vorig jaar, die we met 5-3 wisten te winnen. Sindsdien leek v.d. Linde verzwakt en wij juist versterkt. De verwachtingen waren daarom hoog gespannen, ondanks het feit dat kopman Ger ontbrak. Peter, Ger's enige belager in de interne competitie, was zijn vervanger op bord 1. Hij kreeg een mooie stelling, maar die kon hij helaas niet verzliveren. De partij eindigde met een dame-offer en eeuwig schaak. Tom kon na een kleine onnauwkeurigheid van zijn tegenstander in het middenspel een pion veroveren. Daar stond echter een sterk loperpaar tegenover. Hij slaagde er niet in om dat onschadelijk te maken, waardoor remise het logische resultaat was. Ward speelde een sterke partij met op het eind een aardige kleine matcombinatie. Lieuwe wist zijn zwartstelling goed te verdedigen. Net Toen hij zijn problemen leek te hebben opgelost deed hij een pion in de aanbieding. Niet zo maar een pion, maar eentje waardoor zijn hele stelling in duigen viel. Schwindelen via een stukoffer lukte ook niet meer, dus doek.

Richard speelt soms de sterren van de hemel, maar soms is zijn spel onherkenbaar. Dit was zo'n avond. Hij was er zelf stil van. Dick's partij ging op en neer. Uiteindelijk viel in tijdnood de dobbelsteen voor hem verkeerd. Henk kwam in een op het oog statische stelling terecht, waar voor beide partijen niet veel leven in zat. Remise. Frans tenslotte kon zich weer eens lekker uitleven. Met aardige manoeuvres maakte hij het leven van zijn jonge tegenstander steeds zuurder. Hij staat nu op 4 uit 4, waarbij dit punt in ieder geval één van de regelmatigste is.

Zo staan we weer met achttien voeten op de grond. Maar een goede middenmootpositie moet er dit jaar toch nog wel inzitten. Volgend jaar vervolgen we de strijd tegen Groningen 5.

Dwingeloo kwam opdagen met een qua rating behoorlijk sterker team (totaal 620 ELO-punten meer). Ale besloot halverwege de avond als eerste het punt te delen. Kort daarop kwam Arend trots zijn overwinning melden, een half uurtje later gevolgd door Menno. Tom deed vervolgens een duit in het zakje door, net als Menno, zijn tegenstander met een doorgebroken vrijpion te verrassen. De stand was daarna lang 3½ - ½ voor Roden.

Een overwinning leek zich af te tekenen, want Geert en Theo stonden op dat moment ongeveer gelijk, Willem iets beter en Jeppe iets minder. Jammer voor Roden 2 ging van deze vier eerst Theo in de fout. Hij moest het punt aan zijn tegenstander laten. Aan de overige drie borden werd de beker tot de laatste druppel leeggedronken. Invaller Willem liet zich in een eindspel met tal van tactische finesses niet beetnemen. Op een gegeven moment leek het of zijn tegenstander met een paardvork een stuk kon winnen, maar Willem had net even verder gerekend en won het materiaal met rente terug. De buit was binnen: 4½-1½.

Jeppe moest ervaren dat een toren en een loper in het eindspel aanzienlijk beter samenwerken dan twee paarden. Hoewel Jeppe als een leeuw bleef vechten moest hij machteloos toezien dat de oprukkende vrijpionnen van zijn tegenstander onbereikbaar werden voor Jeppe’s overgebleven paard. Tot slot gaf Geert zijn gelijke eindspel weg. Als een kat in het nauw hoopte hij nog weg te komen met remise door eeuwig schaak, maar een kwaliteitsoffer van zijn opponent maakte wreed een eind aan Geert’s illusies. Ook daar bracht een doorgebroken vrijpion de beslissing.

Tom, Arend (uit 2) en Willem (uit 1) zijn op dit moment topscorers met 100%. Ale kan zich met drie remises scharen in het rijtje van het nog steeds “ongeslagen” zijn. Theo moet de volgende partijen proberen om van zijn nul af te komen. Maar ja, als je een tegenstander treft die 144 ratingpunten meer heeft, is statistisch gezien de kans op verlies nu eenmaal het grootst.

Het begon na de lange rit naar Coevorden best goed toen Ale en Olaus remiseerden en Arend snel zijn punt binnenhaalde. Jeppe had toen met zijn gewiekste Pc3 opening zijn tegenstander al snel een pion ontfutseld. Maar daarna werd het snel mionder toen Ed en Theo kansloos ten onder gingen. Jan wist in een spel met ongelijke lopers en twee pionnen achter uiteindelijk een remise te bewerkstelligen. Menno vocht lang door, evenals de tegenstander van Jeppe. Het was net niet genoeg.
Jeppe Teensma 1
Ale Bakker 1/2
Ed Leuw 0
Theo Wolthekker 0
Menno Keizer 0
Olaus Diebrink 1/2
Jan van Spijker 1/2
Arend van der Burgh 1

In een enerverende wedstrijd is de ontmoeting Roden 1 - SISSA 2 in 4-4 geëindigd.

Veel heb ik van de andere partijen niet meegekregen, vandaar maar een kort overzicht. Onze winstpartijen kwamen van Peter, Henk en (opnieuw) Frans. Hoe de eerste twee wonnen weet ik niet, maar het punt van Frans kwam niet echt regelmatig tot stand. Tegenstander was Bernard Bos, verhuisd naar Roden en sinds kort naast Sissaan ook lid van onze club. Bernard maakte zich direct voor Roden verdienstelijk door zich in een straal gewonnen stand alsnog de kaas van het brood te laten eten.

Lieuwe behaalde een regelmatige remise en Ger wist met een pion minder ook een half punt te behalen. Zelf ging ik er behoorlijk af tegen Eric Jan Walinga, die de geheimen van het Koningsindisch duidelijk veel beter begreep dan ik. Richard verloor steeds meer materiaal, vocht nog lang door, maar wel tegen de bierkaai. De finale werd gevormd door de partij van Ward. Ward was een pion achtergekomen en leek kansloos te moeten verliezen. In de tijdnoodfase deed tegenstander Wouter Welling het waarschijnlijk niet op zijn best. Ward kreeg taktische tegenkansen, maar wist deze niet te verzilveren.

Aldus werd het 4-4. Al met al denk ik dat we hiermee onze handen mogen dichtknijpen. Dit jaar volgt nog één wedstrijd: 12 december tegen v.d. Linde, onze grote concurrent van vorig jaar.