Dinsdagavond 23 maart j.l. Kwart voor acht 's avonds begint onze wedstrijd tegen Middelstum.  Er wordt gespeeld in een bovenzaal van het plaatselijk café, een schitterende ambiance voor een mooie schaakavond. Roden-II staat op de één-na-onderste plaats op de ranglijst en komt nog uit tegen Middelstum en Bedum. Beide teams zijn mededegradatiekandidaten, in rating iets sterker, maar als we beide winnen bestaat er een reële kans om in de eerste klasse te blijven.

Ik speel aan bord acht met de zwarte stukken en ontmoet Joop Naaijer, een aardige zestiger die zich  gedraagt als teamleider. Op het bord komt iets te staan wat lijkt op het aangenomen damegambiet. Ik weet mogelijke openingsvallen te omzeilen en ben, zoals een noorderling dat zegt, niet ontevreden met mijn stelling. Rond de dertigste zet zit er een leuke combinatie in. Met mijn loper op b7 sla ik de g2 pion. Als mijn tegenstander de loper met de koning neemt, valt zijn dame door een "aftrek-tussenschaak" met één van mijn paarden. Tijd voor een goed glas wijn. Gedurende de partij blijft Joop mij met zijn dame plagen, ziet een kleine combinatie over het hoofd hoe mijn loper gewonnen kan worden en uiteindelijk kom ik twee pionnen voor te staan in een veel betere stelling en met aanzienlijk meer tijd op de klok.

Joop heeft zijn eerste tijdscontrole gehaald en ik had al waargenomen dat hij niet meer noteerde. Op een gegeven moment geef ik aan dat hij zijn notatie moet bijwerken. Joop vindt dat niet nodig, niet belangrijk. Maar ik wil wel dat je dat doet! Geen actie van zijn kant. Wie is hier dan de wedstrijdleider, vraag ik hem. Dat ben ik, antwoordt hij. Werk je notatie nu bij, je mag het van mij overschrijven. Hij ontvangt mijn notatieboekje: ik kan dit niet lezen. Ik zal het je voorlezen, antwoord ik. Na een zeer amicale schaakpartij was de toon natuurlijk gezet en bereikt de partij in sfeer een kentering. De meeste andere teamleden zijn al uitgespeeld, dat betekent dat we over  publieke belangstelling niet hebben te klagen. Een deel van het publiek bemoeit zich met onze partij. Geen regerend wedstrijdleider, in mijn beleving een kleine anarchie. Ik vraag Jan van Spijker wat de stand tot dusver is en die antwoordt mij, dat het eindresultaat in mijn handen ligt. Ik leg dit uit dat er door mij gewonnen moet worden. Iets wat helemaal geen vreemde wens van mijn teamcaptain is.

De partij gaat verder. Mijn tegenstander schrijft wederom niet, waar ik weer op reageer en meld dat ik ook mijn notatie zal staken. Voor Joop gaan de laatste vijf minuten in. Hij moet wel snel spelen. Naast veel andere missers maak ik de fout om net zo snel mee te schaken. Blunder na blunder van mijn kant. Met een röntgen kan mijn loper genomen worden. Joop ziet het niet. Ik doe een vreselijke loperzet, waardoor een belangrijke a-pion - zijn zorgenkindje - van het bord verdwijnt. Wederom kan op dezelfde wijze mijn loper worden genomen. Nu ziet Joop het wel. Ik moet nu wel mijn koningspionnen gaan opspelen, anders gaan ze er zeker af. Dit levert ons allebei een vrijpion op. Omdat mijn h-pion eerder de overkant bereikt dan zijn g-pion, plant hij zijn raadsheer op e4, die ik met mijn f-pion zo kan overmeesteren. De partij was dan uit geweest, maar in mijn haast zie ik al een tijd niets. En dat terwijl ik niet een tijdprobleem ken. Nu is de partij voor mij gespeeld. In uiterste tijdnood van mijn tegenstander doe ik ook nog een illegale zet, die afgestraft wordt met twee minuten extra bedenktijd. Zeer waarschijnlijk is dat zijn redding geweest. Hij moet mij na damehalen nog matzetten (ik ben op zoek naar vriend pat) en heeft nu net voldoende tijd om dat te realiseren. Als ik voor de tweede keer een illegale zet doe bemoeit het publiek zich weer met de partij, waar na ik het wel geloof. Eén grote deceptie voor mij maar zeker ook voor mijn team. Wat winst had moeten zijn wordt verlies. We zijn gedegradeerd. Lijkt dit een verzoek voor steun en medeleven, ik vraag mijn team vooral om vergeving ... en nooit meer schaken in Middelstum.

 

Dat we in de eerste klasse zware tegenstanders treffen is ons natuurlijk bekend, maar dit was zo'n degradatieduel dat we hadden kunnen winnen. En bij de stand 3,5-3,5 na een enerverende avond stonden we inderdaad allemaal verwachtingsvol te kijken hoe Arend, die zeer gedegen zijn partij had gevoerd, aan het laatste bord met twee pionnen en een 20 minuten bedenktijd meer onze winst ging binnenfietsen. Toen zijn tegenstander met nog een paar minuten over begon te snelschaken, ging Arend echter onnodig in dat tempo mee, en liet zich eerst zijn loper ontfutselen en zag even later over het hoofd hoe hij die door een blunder van de tegenstander direct weer terug kon pakken. Eeuwige spijt, ach, we hebben het allemaal wel eens meegemaakt, schaken is af en toe dramatisch vanwege die ene foute zet na een avond goed spel. Als team hebben nu alleen onze laatste tegenstander nog onder ons op de ranglijst en we moeten maar eens laten zien waarom we in de eerste klasse horen.

 

Maandagavond 22 maart werd de voorlaatste competitiewedstrijd in de promotieklasse tegen HSP (Het Springend Paard) uit Hoogezand  gespeeld . Er werd begonnen met een 1-0 achterstand omdat Henk van Bemmel zijn vooruit gespeelde partij tegen een jeugdig talent van HSP had verloren. In deze partij werd een opgerukte vrijpion door deze speler op bekwame wijze verzilverd. Voor aanvang bleek dat de tegenstander van Jeppe Teensma niet kon komen. Door het reglementaire winstpunt was de stand voor aanvang van de overige zes partijen dus weer gelijk. Ward Romeijnders koos met zwart aan bord 1 voor de Slavische verdediging. In het middenspel kreeg zijn tegenstander een dubbelpion op de E-lijn waardoor  een licht voordeel voor Ward ontstond. Er werd afgewikkeld naar een eindspel met ieder 6 pionnen en een dame. Objectief leek het remise maar door slim manoeuvreren met zijn dame werd de koning van zijn tegenstander in een matnet gedreven en kon het winstpunt worden genoteerd. Aan bord 2 kreeg Tom Visser met wit Albins tegengambiet te verwerken. Het leverde zijn tegenstander als compensatie voor zijn geofferde pion een tot de vierde rij opgerukte pion op. Toen Tom echter deze pion wist te veroveren bleef zijn tegenstander met twee pionnen minder en een verbrokkelde pionnenstructuur met een verloren stelling zitten. In de tijdnoodfase verspeelde Tom echter zijn grote voordeel en gaf zelfs zijn paard weg waarna hij kon opgeven. De teleurstelling bij Tom en zijn teamgenoten was groot omdat hier een zeker geacht punt in rook opging.

Ger Battjes hield met zwart na de openingsfase een wat gedrukte stelling over. In het middenspel wist Ger alle probleem op te lossen en kwam een remiseachtige stelling op het bord. Helaas maakte Ger, die de laatste tijd met een lichte vormcrisis kampt, in het verdere verloop van de partij een ernstige fout, waardoor ook deze partij verloren ging.  In de partij van Lieuwe Boskma met wit aan bord 4 werden op de 9e zet de dames geruild waarna zijn tegenstander een open a-lijn voor zijn toren en een dubbelpion  op de b-lijn overhield. Hierna ontstond een ingewikkelde strijd in het centrum die uiteindelijk in remise resulteerde.

De tegenstander van Dick Dalmolen koos met zwart na e4 voor de Aljechin verdediging met paard f6. Na een aantal zetten volgens de theorie kwam in het middenspel een vreemde stelling op het bord. Dick sloeg met zijn paard een pion op a7. Het paard kon hierna moeilijk van deze wat ongelukkige plaats weg komen. Zijn tegenstander zag kennelijk wat in deze opstelling en plaatste zijn beide paarden aan de rand van het bord op a6 en a5 zodat drie paarden op rij op de a- lijn stonden. Het paard van Dick kon via de ook al vreemde veld c8 weer in het spel worden gebracht, waarna hij een betere stelling overhield. In deze fase wist zijn tegenstander nog een gevaarlijke matdreiging te ontwikkelen die door de juiste verdedigingszet toren c1 door Dick werd afgewend. Hierna werd de betere stelling door Dick bekwaam in winst omgezet. Frans Jager kwam in een strategische Spaanse partij, waar hij absoluut geen liefhebber van is,  met zwart beter uit de opening. Zijn beide lopers stonden dreigend op de koningsvleugel van de tegenstander gericht. Hij veroverde 2 pionnen en toen zijn tegenstander in de tijdnoodfase een paardvork, die een toren kostte over het hoofd zag was de partij beslist. De eindstand werd dus 4,5 -3,5 voor Roden.

Afhankelijk van de resultaten van de overige degradatiekandidaten bestaat nog een kleine kans dat Roden I degradatie naar de eerste klasse ontloopt. Tijdens de gezamenlijke laatste ronde van alle verenigingen in de promotieklasse op 16 april in het Jannes van der Wal denksportcentrum in Groningen zal alles duidelijk worden.

Op 4 Maart hebben we zwaar gestreden tegen Oostermoer (Zuidlaren). Leuke club, die zich net als wijzelf probeert te handhaven in de promotieklasse. Ik mag dit stukje voor onze site schrijven omdat de problemen begonnen bij mij, met een catastrofale "schaakgedachtenverwisseling" (mooi woord). Na een beetje moeizame opening ontstond een middenspel waarin hij sterke lopers had en mijn structuur niet helemaal gezond was. Op diverse momenten had ik veel betere zetten kunnen doen dan ik deed, ik ben een oen. Toch weet ik het redelijk op te lossen, en door opstoot van e5 wordt pionruil afgedwongen en zijn sterkste loper geblokkeerd, waarna ik opeens zeker niet meer slechter sta, en waarbij ik dan ook met een goed gevoel remise aanbiedt. Niks aan de hand zou je zeggen, en ik ga een rivellaatje voor ons halen. Hij kijkt bij terugkomst diepverbaasd. Totdat ik opeens tot mijn afgrijzen zie dat ik in m'n hoofd een zet overgeslagen heb, in gedachten al een zet verder ben, en de te ruilen pion niet teruggeslagen heb maar met een loper alvast de daarna geplande stukkenruil inzet. Waauw, kost me een stuk. Mijn remiseaanbod heb ik meteen omgezet in opgave. Hoe is het mogelijk, mea culpa, nee mea maxima culpa. Toen gebeurde er een hele tijd niets. Ik was al aan de wijn, de rest zweette. Ward was het volgende slachtoffer. Hij gaf een pionnetje weg, en kwam in een eindspel met loper + 4 pionnen tegen paard + 5 pionnen terecht. Ondanks doorbraakpogingen liep dit mis. 0-2.

Henk was de volgende, het was al laat. Henk speelde halma met de stukken (hij fietste overal overheen), toch zag het er heel goed uit. Helaas viel de vesting niet te kraken en werd het remise. Ger stond ondertussen een pion voor. Met een slimme doorbraak leek het alsof hij een pion teruggaf, maar in feite kwam z'n toren daarmee achter de linies waarna het mat of stukverlies was. Mooie overwinning voor Ger, op bord één ! We kregen weer een beetje hoop op een puntje. Toen kwam Tom z'n deceptie. Hij stond een paar pionnen voor en moest bij correct spel winnen. Wel keek z'n tegenstander met een toren en de dame akelig naar binnen. Een kleine onnauwkeurigheid en daarmee werd Tom onverwachts tactisch opgerold. Balen. Ik zag iets van herkenning in Tom z'n blik.

Ondertussen zat Jeppe tegen een eindspel aan te kijken met een pion minder, waar hij ook nog 2 pionnen van wist te maken (de wonderbaarlijke negatieve vermenigvuldiging). En K tegen K + 2 verbonden pionnen is niet te winnen, ook niet als deze aan de rand staan. Jeppe probeerde nog even de tegenstander op te winden door snel en luidruchtig op de klok te rammen, maar daar tuinde deze met nog 5 minuten op de klok niet in. Helaas, Jeppe !

Ondertussen stond de halve zaal rond het bord van Frans, daar was zoals zo vaak spektakel. Frans had een dame, een stuk of 6 pionnen en een continue net-niet-mat-staande koning. De tegenstander had 2 torens en wat minder pionnen. Iedereen hield z'n adem in, een tijdlang kon Frans alleen door schaakjes het mat-in-één afwenden. In een serie van ca 100 schaakjes werd 2 maal een pion gesnoept waarmee het matgevaar verminderde, en in tijdnood ook nog een toren met vork gegeten. Mooi werk, Frans ! De apotheose kwam van Dick, die dit jaar solide speelt.  De stelling ging mij boven de pet, ik zag slechts scherven van plannen. Beiden een toren en een stuk geloof ik, en elk wat pionnen die net niet konden doorlopen, het zag er verschrikkelijk uit met elk een pion op de 7de rij. Ik weet niet hoe hij het foezelde, maar Dick wist de tegenstander te dwingen tot investering van het stuk in de verre pion. Ha. Een paar zetten later zat dat punt in de pocket. 3.5-4.5 dus, weer net verloren. Had ik maar niet zo stom ....  Nee, komop, er volgen nog een paar wedstrijden. Het gaat "zwaar" dit jaar met ons 1e team. Ondanks dat we uiteraard in potentie de beste club van Noord Nederland zijn, verliezen we steeds net. Tijd voor teambuilding, een goeie toespraak van deskundigen, andere wijn, een nieuw openingsboekje, cursus "opletten voor beginners", nooit meer rivella, ..........

Het eerste team heeft ook de wedstrijd tegen Sissa met grote cijfers (6½ - 1½) verloren. Natuurlijk valt op de nederlaag weinig af te dingen, maar de cijfers hadden niet zo dramatisch hoeven te zijn. Het probleem is dat we vaak de kansen niet grijpen wanneer ze zich voordoen. Gisteren gold dat bijvoorbeeld voor invaller Menno, die aan het eerste(!) bord heel goed partij gaf, zelfs een tikje beter kwam te staan, maar toen nodeloos een kwaliteit inleverde. Op bord 3 kwam Henk in een gewonnen eindspel van 5 tegen 4 pionnen terecht, maar hij wist het niet te verzilveren. Het werd nog zelfs een nul. Tom kreeg een prima Koningsindische stelling. In plaats van direct een zeer veelbelovende koningsaanval in te zetten, dacht hij eerst een pion te moeten veroveren. Dat kon nog, maar een later paardoffer had hij nooit mogen aannemen. Nu liep het helemaal mis. Wanneer de kansen in deze partijen gewoon waren benut, dan had de stand een heel ander aanzien gekregen.

Jeppe, Ward en Dick waren de andere drie verliezers van de avond. Meer dan een gezamenlijk halfje heeft hier nooit ingezeten. Gelukkig voor het moreel kon Ger wel een remise op zijn conto laten bijschrijven. Dit gebeurde na een partij waarin de balans geen moment verbroken werd. Op het laatst kwam er toch ook nog een heel punt. Frans had zijn mascotte meegebracht en werd daardoor opgezweept tot grootse prestaties. Hij greep geheel tegen de clubtrend wel de hele hand toen hem een vinger werd aangeboden. Hij moet de rest maar eens uitleggen hoe dat moet.

Verder dan de laatste plaats op de ranglijst kunnen we niet zakken, we kijken dus alleen nog maar naar boven. Oostermoer: here we come.

Assen 1 heeft het eerste team van Roden een verpletterende nederlaag toegebracht. De wraak van de Assenaren voor hun verlies van vorig jaar was vreselijk: ze stonden ons maar drie remises toe.

Onze taktische opstelling met Frans en Jeppe op de bovenste borden sorteerde geen effect. Wel moeten we Frans complimenteren met het feit dat hij zijn tegenstander van vele honderden ratingpunten meer lange tijd goed partij gaf. Pas in het eindspel ging het mis. Jeppe hield het niet zo lang vol, evenmin als Tom, die een broedergevecht met zijn collega Sjoerd uitvocht. Sjoerd won al vroeg in het middenspel een kwaliteit, waar Tom geen enkele compensatie voor had. De eerste remise werd bereikt door Ward tegen één van de Asser coryfeeën.

Lieuwe had moeite om zijn stukken te activeren. Toen dat uiteindelijk gelukt was, stond hij wel een pion achter. Een vreselijke bok beëindigde de partij voortijdig. Ger speelde een voor de argeloze toeschouwer onbegrijpelijke partij, maar het zal wel theorie geweest zijn, want de eerste zetten kwamen vlot op het bord. In lastige stelling ontglipte ook hier een mannelijke geit. Henk speelde een zo te zien gelijkwaardige remise. Het vuurwerk vond plaats op het bord van Dick. Alle toeschouwers vroegen zich lange tijd af waarom de spelers in een stelling met ongelijke lopers en nog wat zware stukken zo lang doorspeelden en wie er dan op winst speelde. Het antwoord op de laatste vraag bleek later: beide. De min of meer dode stelling explodeerde plotseling en in tijdnood stonden beide spelers afwisselend op winst. Ze gingen tot het gaatje en met nog maar een paar seconden op de klok was het remise door herhaling van zetten.

We hebben nog vier kansen om het tij te keren. Weg met de bok, vooruit met de geit!

Rondom de Kerstdagen heeft zich weer een interessant schaakfestival afgespeeld in Groningen. De organisatie - stichting Schaakstad Groningen - had deze keer een aantal nieuwigheden ingevoerd. Zo was niet langer de Harmonie in de binnenstad het strijdtoneel, maar was gekozen voor de sporthal op het Zernikecomplex in Paddepoel. De deelnemers waren gemiddeld erg tevreden over deze ruime locatie.

Een andere nieuwigheid was dat er naast de traditionele toernooien ook een tweekamp was georganiseerd tussen grand old Jan Timman en jeugdkampioen Robin van Kampen. Het was een boeiend duel dat uiteindelijk door Timman met 2,5-1,5 werd gewonnen. De partijen, voorzien van commentaar van Hans Böhm en Gert Ligterink zijn te vinden op www.schaakstadgroningen.nl. Vooral de vierde en laatste partij is razend interessant met dameoffers en een prachtig eindspel, waarbij Timman liet zien hoe een loperpaar sterker kan zijn dan toren en loper. De moeite waard om na te spelen.

In de sterke A-groep (met tientallen grootmeesters en internationale meesters) stond een nieuw wonderkind op. De 13-jarige Nyzhnyk uit de Oekraïne won deze groep met 7.5 uit 9. Hij behaalde daarmee een grootmeesternorm. In een interview voor RTV Noord verklaarde hij over 5 tot 6 jaar wereldkampioen te kunnen zijn. Onthoud dus die niet uit te spreken naam: Nyzhnyk.

Wat de resultaten van onze clubgenoten betreft, het volgende:

In de C-groep speelde ik zelf een redelijk toernooi. Met 6,5 uit 9 eindigde ik op een ongedeelde 3e plaats (100 euro en 51 pnt. ratingwinst). Majid Hashemy was gedeeld 24e met 4 uit 9, waarmee hij beter scoorde dan vorig jaar.

Op 2e Kerstdag schoven nog eens 120 schakers aan voor een vijfrondig toernooi.  In de vrij sterke B-groep behaalde Ed Leuw 2 punten en boekte daarmee toch nog een lichte ratingwinst. Oud-lid Richard Matulessy haalde in diezelfde groep 3 punten maar hij had vaker gewonnen gestaan, zo verklaarde Richard.

Sinds Lieuwe Boskma voorzitter geworden is van de Schaakclub Roden is hij bijna onverslaanbaar. Onlangs wist hij snelschaakkampioen te worden en daarnaast is hij in de interne competitie gekroond tot wat de Duitsers zo beeldend Herbstmeister noemen. Lieuwe eindigde met het snelschaken in puntenaantal weliswaar gelijk met Ger Battjes en Frans Jager, maar het feit dat hij de grootste tegenstand had gehad gaf de doorslag. Ger en Frans eindigden respectievelijk op de tweede en de derde plaats.

Roden 1 en Roden 3 speelden hun laatste wedstrijd voor de Kerstvakantie. Roden 1 verloor in Winschoten nipt van het roemruchte van der Linde, waardoor de degradatiezone angstig dichtbij komt. Roden 3 doet het na een aantal mindere jaren dit seizoen een stuk beter. Het viertal Arnold Meijster, Olaus Diebrink, Kees Duisterwinkel en Maurice Cox wist het tweede team van Ten Boer te verslaan. Hierdoor staan ze op een keurige tweede plaats in hun klasse.

We waren dichtbij een gelijkspel of een overwinning, maar helaas, het winnende schot ontbrak in onze wedstrijd tegen v.d.Linde. Zo keerden we uit Oost-Groningen huiswaarts met een 4½-3½ nederlaag.

De avond begon met een snelle overwinning voor Tom. Na 4 zetten verdwenen de dames al van het bord, waarna hij gemakkelijk spel kreeg met zijn lichte stukken. Zijn tegenstander moest elke zet op zijn hoede zijn, wat een poos goed lukte maar na 20 zetten niet meer. Jeppe ging al bijna even snel ten onder aan een verwoestende koningsaanval. Lieuwe had de eer van het kopmanschap en wist dat met een gedegen remise te bekronen. Zelf had hij er tijdens de partij een hard hoofd in, maar de objectieve toeschouwer zag dat het goed zat. Ger wilde tegen de club, waar hij in een ver verleden nog kampioen van geweest is, koste wat kost zijn externe vormcrisis te boven komen en had teamleider Henk verzocht om niet aan bord 1 te hoeven spelen. Of de crisis nu voorbij is ligt in de schoot van de toekomst verborgen, maar het zou kunnen, want hij won een mooie partij. De winst had hij te danken aan een volgens eigen zeggen 'akelig sterk loperpaar'.

Henk speelde een partij waarin de remisemarges niet werden overschreden. Bij Dick gebeurde dat wel. Hij kwam eerst slecht te staan. Toen zijn tegenstander besloot geen tweede pion te veroveren kon Dick terugkomen en zelfs een kwaliteit tegen een pion voorkomen. Daar lijkt hij dit seizoen patent op te hebben, al is het rendement nog niet zo hoog. Ditmaal leverde het ook niet meer op dan remise. De voor de einduitslag beslissende partij kwam op naam van Frans. In een taktische stelling met beiden een dame en loper en een stel pionnen nog op het bord leek hij aan het langste eind te gaan trekken. Maar een moment van verslapping deden de kansen keren. Zelfs een remise zat er niet meer in. Dit was extra jammer, omdat Ward een lange tijd hardnekkig gevoerde verdediging niet kon volhouden. En dus wederom geen matchpunt. Het wordt benauwd.

 

Na de verloren vooruitspeelpartij van Willem die toch één van onze beste puntenpakkers is, hadden we weinig hoop tegen een tegenstander met een rating die 200 punten hoger is dan de onze. Vechtjas Theo wist zijn tegenstander echter een heel stuk te ontfutselen en maakte het daarna knap af. Bernard, Arend en Jan kwamen in evenwichtige stellingen tegen sterke tegenstanders vrij snel remise overeen. Ale was de enige die het echt de hele avond moeilijk had en kreeg een enorme aanval over zich heen die zijn tegenstander terecht het volle punt opleverde. Majid stond beter maar wist aan het bord niet de weg naar de winst te vinden en kwam remise overeen.

En toen was de stand 4-3 en Menno had een pion en veel tijd voor en wees het remiseaanbod terecht af. In het middenspel met twee torens, paard en dame wist zijn tegenstander hem echter een vol paard af te pakken. Daarna drukte Menno met een pionnenwals en pure wilskracht zijn tegenstander zo in het defensief dat die zijn paard ook verloor. Met elk nog een pion en toren ging zijn tegenstander door de vlag en hadden we dankzij met name Theo en Menno een zeeeer aangename thuisreis uit het verre Delfzijl.