Na de verloren vooruitspeelpartij van Willem die toch één van onze beste puntenpakkers is, hadden we weinig hoop tegen een tegenstander met een rating die 200 punten hoger is dan de onze. Vechtjas Theo wist zijn tegenstander echter een heel stuk te ontfutselen en maakte het daarna knap af. Bernard, Arend en Jan kwamen in evenwichtige stellingen tegen sterke tegenstanders vrij snel remise overeen. Ale was de enige die het echt de hele avond moeilijk had en kreeg een enorme aanval over zich heen die zijn tegenstander terecht het volle punt opleverde. Majid stond beter maar wist aan het bord niet de weg naar de winst te vinden en kwam remise overeen.

En toen was de stand 4-3 en Menno had een pion en veel tijd voor en wees het remiseaanbod terecht af. In het middenspel met twee torens, paard en dame wist zijn tegenstander hem echter een vol paard af te pakken. Daarna drukte Menno met een pionnenwals en pure wilskracht zijn tegenstander zo in het defensief dat die zijn paard ook verloor. Met elk nog een pion en toren ging zijn tegenstander door de vlag en hadden we dankzij met name Theo en Menno een zeeeer aangename thuisreis uit het verre Delfzijl.

Het wil dit seizoen nog maar niet lukken met Roden 1. Tegen Het Kasteel uit Coevorden hadden we geen moment zicht op de winst of zelfs op een gelijkspel. Ik heb althans niemand horen mopperen dat hem een heel of een half punt door de neus was geboord. Natuurlijk waren we verzwakt door het ontbreken van Ger Battjes (ziek) en Jeppe Teensma. Hierdoor dreigden we problemen met invallers te krijgen, omdat zowel het tweede als het derde team op dezelfde avond moesten spelen. Dit mag echt niet weer gebeuren, NOSBO!!!

Gelukkig had Willem Jongsma zijn partij voor het tweede team al vooruitgespeeld, dus kon hij te hulp schieten. En vrije man Tom Roedema was gelukkig ook bereid en in staat om in te vallen. Dat deed hij met verve, want hij haalde al snel een punt binnen. Dat goede begin kreeg geen vervolg. Eén voor één gingen Henk, Lieuwe, Ward en Willem  voor de bijl. Dick kreeg een soortgelijke stelling op het bord als vorige week in de bekercompetitie, maar dit keer wist hij zijn kwaliteit voorsprong wel te benutten. Het doek viel toen Frans met een pionnetje minder het remise-aanbod wel moest accepteren. Dat was voor Tom Visser het sein om ook met remise accoord te gaan. Hij stond in de slotstand weliswaar gewonnen, maar daar had het daarvoor lange tijd niet naar uitgezien. De hele partij had hij met de rug tegen de muur gestaan, maar net toen het leek of hij op kon geven zat er een wonderbaarlijke ontsnappingsmogelijkheid in de stelling, die hem zelfs een kwaliteit opleverde.

Kortom: een 5-3 nederlaag. Maar van vorig jaar weten we dat we van de sterkste teams kunnen winnen, dus van wanhoop is geen sprake.

 

Op maandag 16 november ontving het derde team van schaakclub Roden het tweede team van Lewenborg. Vanwege zijn solide Pirc-verdediging werd besloten om Olaus Diebrink met zwart op te stellen aan het eerste bord. Arnold Meijster, die doorgaans scherper speelt met wit, nam plaats achter het tweede bord. Dit bleek een goede beslissing. Arnold won de ene pion na de andere door rustig de druk op de zwarte stelling op te voeren. Na drie pionnen achterstand vond zijn tegenstander het welletjes en gooide de handdoek in de ring. Helaas verloor Maurice Cox aan het derde bord zijn dame door een venijnig vorkje over het hoofd te zien. Gelukkig won Olaus met nauwkeurig spel aan bord 1.

Alle belangstelling ging dus uit naar het laatste bord. Daar speelde Kees Duisterwinkel zijn bijzondere partij. Gedurende het grootste gedeelte van de partij  stond Kees een pion voor, maar breng zo'n minieme voorsprong maar eens tot een goed einde. Tot de laatste seconden speelden beide spelers door. Door tijdnood werden vele fouten gemaakt aan beide zijden, maar geen van beiden wist hier voldoende van te profiteren. Uiteindelijk ging de speler van Lewenborg door zijn tijdlimiet, maar het duurde nog minstens drie zetten voordat Kees Duisterwinkel zich realiseerde dat hij gewonnen had op tijd. He's a strange Kees. Einduitslag: 3-1

Afgelopen week vond de eerste ronde plaats van de bekercompetitie van de Noordelijke Schaakbond. Vroeger mocht daar alleen het hoogste team van een club aan meedoen maar sinds vorig jaar is elk team welkom. Roden 2 maakte voor de eerste maal gebruik van dit recht. En met succes, want Haren 5 werd verslagen dankzij een overwinning van Willem Jongsma en remises van Bernard Bos, Theo Wolthekker en Jan van Spijker.

Roden 1 is al jaren een gevreesde cupfighter (vorig jaar nog halve-finalist), maar wist dit tegen Assen 2 niet waar te maken. Dit was des te schrijnender, omdat Lieuwe Boskma zonder te spelen al een punt cadeau kreeg doordat zijn tegenstander meer dan een uur te laat achter het bord verscheen. En toen Tom Visser al snel een gewonnen positie bereikte en Dick Dalmolen met een kwaliteit tegen een pion minimaal remise leek te kunnen maken, leek de buit binnen. Daarmee zou het verwachte verlies van Ger Battjes gecompenseerd zijn. Maar het team is dit seizoen collectief uit vorm en ook nu ging het mis. Tom bood zijn tegenstander een ontsnappingsgaatje, waar deze knap gebruik van maakte: remise. Dick liet een pionnenstorm toe, moest materiaal inleveren en verloor. En toen Ger’s tegenstander geen fout meer maakte, bleven we met lege handen achter. Het is dus aan Roden 2 om de beker-eer dit jaar hoog te houden.

Afgelopen week stond in het teken van de externe competitie. Het tweede team won op maandag - clubavond - nipt van het op ratingpunten sterkere Groningen 6: 4½ - 3½. Willem Jongsma, Bernard Bos en Theo Wolthekker wonnen hun partij, teamcaptain Jan van Spijker, Arend van der Burgh en Majid Hashemy remiseerden, Ed Leuw en Menno Keizer verloren. Menno haalde niet het hoogste rendement uit zijn partij. Majid kwam gelukkig weg met een remise, maar stelde daarmee wel de teamwinst veilig.

Het eerste achttal mocht voor het eerst sinds lange tijd weer eens voor een officiële wedstrijd aantreden tegen Leek. Het werd een gevecht op het scherpst van de snede met een vredelievend slot: 4-4. Halverwege de avond leek er voor ons meer in te zitten, maar het had uiteindelijk ook slechter kunnen aflopen. Ger Battjes en Henk van Bemmel hadden beiden lange tijd goed spel, maar vergaloppeerden zich. Jeppe Teensma en Ward Romeijnders zorgden voor de broodnodige compensatie. De partijen van Tom Visser, Lieuwe Boskma, Dick Dalmolen en Frans Jager eindigden in remise. Al met al een uitslag waar zowel Roden als Leek zich in kon vinden.

Sissa 2 bleek vrijdag jl. te sterk voor Roden 2. Hoewel de avond zo mooi begon. Willem Jongsma (zwart) had tegen Sophie Welling namelijk binnen 2½ minuut en slechts enkele zetten het eerste punt te pakken (1. d4 e5 2. dxe5 Pf6 3. Pc3 De7 4. Lf4 Db4+ 5. Ld2 Dxb2 6. Lc3? Lb4). De tweede vrouw van Sissa, Annemarie Avezaat zorgde voor een spoedig herstel van het evenwicht door de gepende dame van Arend van der Burgh met haar loper aan te vallen. Vervolgens zorgde Majid Hashemy voor een daverende verrassing door de tweede volle winst te pakken. Zijn tegenstander zag geen mogelijkheid om zijn damevleugel te ontwikkelen, waardoor Majid de kans kreeg een paar pionnen te snoepen met als uiteindelijk resultaat de verdiende winst. Theo Wolthekker moest echter het onderspit delven.

Arnold Meijster wist een pion van zijn tegenstander te veroveren en was tevreden met remise. De teamleider van Sissa 2 stond niet toe dat het punt werd gedeeld en dan gaat vaak het bekende spreekwoord op: Wie het onderste uit de kan wil hebben, krijgt het lid op de neus. 3-2 voor Roden 2. Menno Keizer was al een poosje in de verdediging gedrongen. Het leek erop dat hij met remise kon ontsnappen, maar zijn tegenstander Maarten Roorda maakte met een mooi stukoffer aan alle illusies een einde. Ed Leuw stond zeker niet slechter tegen Anne van der Veen. Getroffen door een blackout dacht Ed dat hij mat ging en gaf op. Te vroeg en onverdiend, zoals achteraf bleek, want het door Ed geziene mat zat er helemaal niet in. Ale Bakker was een pion achter geraakt. Nadat alle stukken van het bord verdwenen waren en de witte koning van Ale vakkundig van de verdediging werd afgehouden, kon Sissa-teamleider Elias Oude Brunink het vijfde en laatste punt voor zijn team bijschrijven. Sissa gefeliciteerd!

sissa2roden2