Twee spelers van de sc Roden hebben goede resultaten geboekt op het Atlantistoernooi dat jaarlijks in augustus in het Denksportcentrum in Groningen wordt gespeeld. Het toernooi bestaat uit een meestertienkamp, die naar verwachting gewonnen werd door de Bulgaarse grootmeester Dejan Bojkov met 7 punten uit 9 partijen.

Onder de meestertienkamp hing een aantal tienkampen met amateurs, voornamelijk uit de noordelijke regio. Dick Dalmolen eindigde in groep D met 6 uit 9 op een ongedeelde tweede plaats. Hij ging er dit keer nogal agressief in en speelde daardoor niet een keer remise. Kwam daardoor na vijf partijen slechts op 2 punten, maar door de laatste vier partijen te winnen werd het toch nog een acceptabele eindstand . De bestaande rating ging met 43 punten omhoog naar 1840.

Majid Hashemy ging er in groep E wat voorzichtiger tegenaan, maar boekte eenzelfde resultaat: 6 uit 9. Hij moest de tweede plek echter nog met twee anderen delen. De rating van Majid ging met liefst 64 punten omhoog naar 1585.Majid heeft deze zomer nogal wat werk gemaakt van de theorie. We kunnen dus nog wel wat hem verwachten komend seizoen.

Op 9 Augustus is ons lid Piet Brouwer op 79-jarige leeftijd overleden. Piet is vele jaren lid geweest van onze vereniging. Tot vorig jaar Augustus was Piet nog voorzitter van het bestuur, een taak die hij ca 10 jaar op karakteristieke wijze vervuld heeft. Kort nadat hij de hamer neerlegde werd bij hem longkanker geconstateerd. Hiermee brak een moeilijke periode voor hem aan. In het voorjaar kreeg zijn echtgenote Anneke na een val een ernstig herseninfarct. Zij geraakte in coma, en na enkele weken balanceren tussen hoop en vrees overleed zij in Juni jl. Veel van onze leden zijn toen bij Piet op condoleancebezoek geweest en/of hebben de begrafenisdienst bezocht. Begin Augustus is er nog even telefonisch contact geweest met Piet. Hij klonk toen zeer zwak en wist niet of hij nog bezoek wilde hebben. Gelukkig is Piet een langer lijden bespaard gebleven.
De begrafenisdienst is gehouden op 13 Aug in de Catharinakerk in Roden, waarna Piet in besloten kring begraven is. In de dienst is op indrukwekkende wijze stilgestaan bij zijn leven. Heel veel leden van onze vereniging waren hierbij aanwezig. We zullen Piet missen, en denken met veel respect en waardering terug aan zijn aanwezigheid binnen onze vereniging.

pietbrouwer

 

Een sfeerbeeld van de partijen die er in de laatste ronde van de interne competitie toe deden.

 

Dick moest het opnemen tegen Ale en had het zwaar:

dick-ale

 

Frans speelde tegen Lieuwe en moest er af en toe bij gaan staan. Hier bedenkt hij hoe hij Lieuwe's stukoffer kan weerleggen:

frans-lieuwe

 

Dick komt af en toe controleren of hij nog kans maakt op het kampioenschap ...

dick-frans

 

... en ziet dat het goed zit op het moment dat Lieuwe in de volgende stelling na wit's zet Tf1-f5 een mokerslag uitdeelt:

 

frans-lieuwe

1. ... , Txd3 2. Dxd3, Dxc1!! 3. Kxc1, Pxd3 4. Kd1, Pxe1  en zwart staat opeens een stuk voor in plaats van achter.

 

Arme Frans. Maar hij was de eerste om Dick te feliciteren. Een groot verliezer!

 

In een zinderende laatste ronde wist Dick Dalmolen voor het eerst in 23 jaar weer kampioen van de SC Roden te worden. Dat zag er lange tijd niet naar uit. De strijd om het kampioenschap ging tussen Dick en Frans, waarbij Dick minimaal een half punt meer zou moeten halen dan Frans. De paring bracht Dick tegen Ale en Frans tegen Lieuwe.

Ale wist Dick al snel een mooie pion afhandig te maken en leek langzaam maar zeker op de winst af te gaan. Lieuwe had besloten Frans à la Frans te bestrijden en dat leidde tot een stukoffer tegen drie pionnen. In een complexe stelling leek Frans zich  langzaam maar zeker aan de druk te ontworstelen, toen het tij plotseling keerde. Dick kreeg een remise-aanbod van Ale: an offer he couldn't refuse. Frans dacht met een torenzet naar f5 nog een extra stuk te kunnen verorberen en inspecteerde zijn portemonnee al om te controleren of hij genoeg geld bij zich had voor het rondje van de kampioen. Toen evenwel kreeg Lieuwe de geest en ontsnapte aan zijn voorzittersbrein een vreselijk, allesvernietigend dame-offer, dat uiteindelijk leidde tot een stelling waarin Frans nog had kunnen vechten als een zwart paard wit geweest zou zijn.

Later meer over deze competitieclimax.

 

 

Terwijl de jeugd vanwege de meivakantie vrijaf had werd afgelopen maandag de derde avond van de rapidcompetitie geschaakt. Vooraf was al duidelijk dat door een enorme voorsprong op zijn achtervolgers de winst Ger Battjes bijna niet meer kon ontgaan. Dat gebeurde dus ook. Ger Battjes verloor geen partij en met 10 uit 11 prolongeert hij daarmee zijn titel kampioen rapidschaak. Lieuwe Boskma, Dick Dalmolen, Tom Visser en Frans Jager leken hoge ogen te gooien voor het andere eremetaal. Een aantal sterke spelers deden niet in de bovenste regionen mee, omdat ze niet het maximaal aantal partijen konden spelen. Ook een groot aantal B- en C-spelers speelden zeer verdienstelijk. Door zijn afwezigheid op deze laatste avond, viel Tom Visser als eerste concurrent af voor de twee andere ereplaatsen. Frans Jager stelde teleur omdat hij - ook door risicovol spel - vier keer op rij verloor. Ward Romeijnders deed dat beter door met een stevige eindspurt vier maal op rij te winnen. Lieuwe Boskma werd uiteindelijk door mooie overwinningen tweede, Ward Romeijnders verdiende het brons en Dick Dalmolen en Tom Visser moesten respectievelijk genoegen nemen met de vierde en vijfde plaats. Deze week woedt voor dezelfde kemphanen de spannende strijd voort in de éénnalaatste ronde van de reguliere interne competitie.

De gezamenlijke eindronde in de eerste klasse A van de NOSBO vond dit jaar plaats in de welbekende kantine van de DSW aan de Peizerweg in Groningen. We dachten wel een kleine kans te hebben tegen mededegradant Bedum maar dan zouden we nog afhankelijk zijn van promotie/degradatie-regelingen en de afloop van de 1B-competitie. Om aan al dergelijke speculatie en onzekerheid maar meteen een eind te maken, hebben gewoon het zekere voor het onzekere genomen en gedaan wat we in ons hart eigenlijk verwachtten te doen: verliezen en direct degraderen naar de tweede klasse. We zijn gewoon een maatje te klein geweest ook al scheelde het soms niet veel.

Het was dat Ger nog een half puntje wist te scoren, anders was het drama compleet geweest. Na de vernedering tegen Unitas 4 in de gezamenlijk gespeelde laatste ronde in het Denksportcentrum rest ons niets anders dan uithuilen en opnieuw beginnen. Volgend jaar proberen we het maar weer eens in de eerste klasse. Ach, we zijn het pendelen zo langzamerhand wel gewend. Te klein voor het tafellaken, te groot voor het servet. Alhoewel, dat laatste valt nog te bezien. Topscorer Frans zal ons waarschijnlijk ontvallen, dus misschien moeten we volgend jaar wel blij zijn met een middenmootpositie.

Gelukkig hebben we de interne competitie nog..Het is niet helemaal uitgesloten dat één van de onzen kampioen wordt.

Dinsdagavond 23 maart j.l. Kwart voor acht 's avonds begint onze wedstrijd tegen Middelstum.  Er wordt gespeeld in een bovenzaal van het plaatselijk café, een schitterende ambiance voor een mooie schaakavond. Roden-II staat op de één-na-onderste plaats op de ranglijst en komt nog uit tegen Middelstum en Bedum. Beide teams zijn mededegradatiekandidaten, in rating iets sterker, maar als we beide winnen bestaat er een reële kans om in de eerste klasse te blijven.

Ik speel aan bord acht met de zwarte stukken en ontmoet Joop Naaijer, een aardige zestiger die zich  gedraagt als teamleider. Op het bord komt iets te staan wat lijkt op het aangenomen damegambiet. Ik weet mogelijke openingsvallen te omzeilen en ben, zoals een noorderling dat zegt, niet ontevreden met mijn stelling. Rond de dertigste zet zit er een leuke combinatie in. Met mijn loper op b7 sla ik de g2 pion. Als mijn tegenstander de loper met de koning neemt, valt zijn dame door een "aftrek-tussenschaak" met één van mijn paarden. Tijd voor een goed glas wijn. Gedurende de partij blijft Joop mij met zijn dame plagen, ziet een kleine combinatie over het hoofd hoe mijn loper gewonnen kan worden en uiteindelijk kom ik twee pionnen voor te staan in een veel betere stelling en met aanzienlijk meer tijd op de klok.

Joop heeft zijn eerste tijdscontrole gehaald en ik had al waargenomen dat hij niet meer noteerde. Op een gegeven moment geef ik aan dat hij zijn notatie moet bijwerken. Joop vindt dat niet nodig, niet belangrijk. Maar ik wil wel dat je dat doet! Geen actie van zijn kant. Wie is hier dan de wedstrijdleider, vraag ik hem. Dat ben ik, antwoordt hij. Werk je notatie nu bij, je mag het van mij overschrijven. Hij ontvangt mijn notatieboekje: ik kan dit niet lezen. Ik zal het je voorlezen, antwoord ik. Na een zeer amicale schaakpartij was de toon natuurlijk gezet en bereikt de partij in sfeer een kentering. De meeste andere teamleden zijn al uitgespeeld, dat betekent dat we over  publieke belangstelling niet hebben te klagen. Een deel van het publiek bemoeit zich met onze partij. Geen regerend wedstrijdleider, in mijn beleving een kleine anarchie. Ik vraag Jan van Spijker wat de stand tot dusver is en die antwoordt mij, dat het eindresultaat in mijn handen ligt. Ik leg dit uit dat er door mij gewonnen moet worden. Iets wat helemaal geen vreemde wens van mijn teamcaptain is.

De partij gaat verder. Mijn tegenstander schrijft wederom niet, waar ik weer op reageer en meld dat ik ook mijn notatie zal staken. Voor Joop gaan de laatste vijf minuten in. Hij moet wel snel spelen. Naast veel andere missers maak ik de fout om net zo snel mee te schaken. Blunder na blunder van mijn kant. Met een röntgen kan mijn loper genomen worden. Joop ziet het niet. Ik doe een vreselijke loperzet, waardoor een belangrijke a-pion - zijn zorgenkindje - van het bord verdwijnt. Wederom kan op dezelfde wijze mijn loper worden genomen. Nu ziet Joop het wel. Ik moet nu wel mijn koningspionnen gaan opspelen, anders gaan ze er zeker af. Dit levert ons allebei een vrijpion op. Omdat mijn h-pion eerder de overkant bereikt dan zijn g-pion, plant hij zijn raadsheer op e4, die ik met mijn f-pion zo kan overmeesteren. De partij was dan uit geweest, maar in mijn haast zie ik al een tijd niets. En dat terwijl ik niet een tijdprobleem ken. Nu is de partij voor mij gespeeld. In uiterste tijdnood van mijn tegenstander doe ik ook nog een illegale zet, die afgestraft wordt met twee minuten extra bedenktijd. Zeer waarschijnlijk is dat zijn redding geweest. Hij moet mij na damehalen nog matzetten (ik ben op zoek naar vriend pat) en heeft nu net voldoende tijd om dat te realiseren. Als ik voor de tweede keer een illegale zet doe bemoeit het publiek zich weer met de partij, waar na ik het wel geloof. Eén grote deceptie voor mij maar zeker ook voor mijn team. Wat winst had moeten zijn wordt verlies. We zijn gedegradeerd. Lijkt dit een verzoek voor steun en medeleven, ik vraag mijn team vooral om vergeving ... en nooit meer schaken in Middelstum.

 

Dat we in de eerste klasse zware tegenstanders treffen is ons natuurlijk bekend, maar dit was zo'n degradatieduel dat we hadden kunnen winnen. En bij de stand 3,5-3,5 na een enerverende avond stonden we inderdaad allemaal verwachtingsvol te kijken hoe Arend, die zeer gedegen zijn partij had gevoerd, aan het laatste bord met twee pionnen en een 20 minuten bedenktijd meer onze winst ging binnenfietsen. Toen zijn tegenstander met nog een paar minuten over begon te snelschaken, ging Arend echter onnodig in dat tempo mee, en liet zich eerst zijn loper ontfutselen en zag even later over het hoofd hoe hij die door een blunder van de tegenstander direct weer terug kon pakken. Eeuwige spijt, ach, we hebben het allemaal wel eens meegemaakt, schaken is af en toe dramatisch vanwege die ene foute zet na een avond goed spel. Als team hebben nu alleen onze laatste tegenstander nog onder ons op de ranglijst en we moeten maar eens laten zien waarom we in de eerste klasse horen.

 

Maandagavond 22 maart werd de voorlaatste competitiewedstrijd in de promotieklasse tegen HSP (Het Springend Paard) uit Hoogezand  gespeeld . Er werd begonnen met een 1-0 achterstand omdat Henk van Bemmel zijn vooruit gespeelde partij tegen een jeugdig talent van HSP had verloren. In deze partij werd een opgerukte vrijpion door deze speler op bekwame wijze verzilverd. Voor aanvang bleek dat de tegenstander van Jeppe Teensma niet kon komen. Door het reglementaire winstpunt was de stand voor aanvang van de overige zes partijen dus weer gelijk. Ward Romeijnders koos met zwart aan bord 1 voor de Slavische verdediging. In het middenspel kreeg zijn tegenstander een dubbelpion op de E-lijn waardoor  een licht voordeel voor Ward ontstond. Er werd afgewikkeld naar een eindspel met ieder 6 pionnen en een dame. Objectief leek het remise maar door slim manoeuvreren met zijn dame werd de koning van zijn tegenstander in een matnet gedreven en kon het winstpunt worden genoteerd. Aan bord 2 kreeg Tom Visser met wit Albins tegengambiet te verwerken. Het leverde zijn tegenstander als compensatie voor zijn geofferde pion een tot de vierde rij opgerukte pion op. Toen Tom echter deze pion wist te veroveren bleef zijn tegenstander met twee pionnen minder en een verbrokkelde pionnenstructuur met een verloren stelling zitten. In de tijdnoodfase verspeelde Tom echter zijn grote voordeel en gaf zelfs zijn paard weg waarna hij kon opgeven. De teleurstelling bij Tom en zijn teamgenoten was groot omdat hier een zeker geacht punt in rook opging.

Ger Battjes hield met zwart na de openingsfase een wat gedrukte stelling over. In het middenspel wist Ger alle probleem op te lossen en kwam een remiseachtige stelling op het bord. Helaas maakte Ger, die de laatste tijd met een lichte vormcrisis kampt, in het verdere verloop van de partij een ernstige fout, waardoor ook deze partij verloren ging.  In de partij van Lieuwe Boskma met wit aan bord 4 werden op de 9e zet de dames geruild waarna zijn tegenstander een open a-lijn voor zijn toren en een dubbelpion  op de b-lijn overhield. Hierna ontstond een ingewikkelde strijd in het centrum die uiteindelijk in remise resulteerde.

De tegenstander van Dick Dalmolen koos met zwart na e4 voor de Aljechin verdediging met paard f6. Na een aantal zetten volgens de theorie kwam in het middenspel een vreemde stelling op het bord. Dick sloeg met zijn paard een pion op a7. Het paard kon hierna moeilijk van deze wat ongelukkige plaats weg komen. Zijn tegenstander zag kennelijk wat in deze opstelling en plaatste zijn beide paarden aan de rand van het bord op a6 en a5 zodat drie paarden op rij op de a- lijn stonden. Het paard van Dick kon via de ook al vreemde veld c8 weer in het spel worden gebracht, waarna hij een betere stelling overhield. In deze fase wist zijn tegenstander nog een gevaarlijke matdreiging te ontwikkelen die door de juiste verdedigingszet toren c1 door Dick werd afgewend. Hierna werd de betere stelling door Dick bekwaam in winst omgezet. Frans Jager kwam in een strategische Spaanse partij, waar hij absoluut geen liefhebber van is,  met zwart beter uit de opening. Zijn beide lopers stonden dreigend op de koningsvleugel van de tegenstander gericht. Hij veroverde 2 pionnen en toen zijn tegenstander in de tijdnoodfase een paardvork, die een toren kostte over het hoofd zag was de partij beslist. De eindstand werd dus 4,5 -3,5 voor Roden.

Afhankelijk van de resultaten van de overige degradatiekandidaten bestaat nog een kleine kans dat Roden I degradatie naar de eerste klasse ontloopt. Tijdens de gezamenlijke laatste ronde van alle verenigingen in de promotieklasse op 16 april in het Jannes van der Wal denksportcentrum in Groningen zal alles duidelijk worden.