Roden 3 trad maandagavond aan tegen het tweede team van Bedum. Voor half tien waren er al drie remises overeengekomen, daardoor ging alle aandacht naar het tweede bord uit waar Kees Duisterwinkel achter de witte stukken zat. Kees stond een kwaliteit voor, maar hij had een erg rommelige en slecht ontwikkelde stelling. Bij zwart stonden de stukken veel beter en dreigender. Toen de zwarte druk werd opgevoerd leidde één fout van de witspeler het verlies van twee stukken in. Daarmee was de winst voor zwart een kwestie van tijd. 1½ - 2½.

 

In tegenstelling tot de externe competitie, kende de zeventiende ronde van de interne competitie geen remises. Majid Hashemy houdt er wel een aantal slapeloze nachten aan over. Tegen regerend clubkampioen en de huidige koploper Dick Dalmolen kreeg hij binnen tien zetten zomaar de dame van zijn tegenstander cadeau. Einde oefening zou je zeggen, de buit is binnen. Het dameverlies van Dick paste de concurrentie natuurlijk ook wel. Waarschijnlijk zou dat verlies ook tot een nieuwe koploper leiden. Maar Dick vocht door en wonder boven wonder wist hij de partij toch nog te winnen. Wel geholpen door zijn tegenstander.

 

Tom Visser kwam uit tegen Menno Keizer, die dit seizoen zeer goed op dreef is. Daar kwam de Winawer-variant van de Franse opening op het bord. Gedurende de partij veel dreiging vanuit het zwarte kamp, maar het bleek allemaal onvoldoende om het leven van de witspeler echt zuur te maken. Tom reageerde goed en nam de felicitaties in ontvangst na een mooie röntgen, waarmee de zwarte toren werd gewonnen.

 

In de partij Jeppe Teensma - Henk van Bemmel kwam de zwartspeler er dit keer niet aan te pas. Henk wist niet de juiste verdedigingszetten te vinden en stond daardoor al vanaf het begin in de verdrukking. In het middenspel boekte wit belangrijke materiaalwinst, op het moment dat de zwarte koning een kleine wandeling over het bord maakte. Ook na de winstpartijen van Tom Visser, Ward Romeijnders en Ger Battjes blijft Dick Dalmolen de competitie aanvoeren. Maar het verschil met de nummer twee, Tom Visser, is gering.

Roden 1 kwam dit seizoen voor de vijfde keer uit in klasse 1A van de onderbond en won verdiend van HSP 2 uit Hoogezand-Sappemeer. Einduitslag 7 - 1. Ger Battjes en Ward Romeijnders remiseerden, de andere zes spelers brachten het allen tot een belangrijke winst. Met een gemiddelde teamscore van +75% (31 van de max 40 bordpunten) nestelt ons vlaggenschip zich met 10 uit 5 matches stevig aan de kop. Maar dat zijn ze ook wel een beetje aan hun ratinggemiddelde verplicht. Onderschatting van de komende tegenstanders kan alleen nog roet in het eten gooien. Spelen we volgend jaar weer in de Promotieklasse?  Daar lijkt het wel op.  

 

Maurice Cox wilde deze maandag vroeg naar bed. In een slechte, maar nog echt niet verloren stelling gaf hij erg snel op. Dat mag je doen als je tegen meesters en grootmeesters speelt, Maurice, maar niet bij ons op de schaakclub. Frits Bosman nam het cadeautje met plezier in ontvangst. Bob van Maanen trad aan tegen Gijs Hager en kwam ook snel duidelijk slechter te staan. Maar Bob zit anders in elkaar dan Maurice, hij streed wel en wist er uiteindelijk nog een winst uit te slepen. Wel een beetje geholpen door ondegelijk spel van Gijs. Leen van der Heiden vond zijn Waterloo. Tot dusver ongeslagen moest Majid Hashemy er eerst aan te pas komen om hem een halt toe te roepen. Jan van Spijker kwam met het schitterende koningsgambiet, hij was dus van alles op het schaakbord van plan, maar gaf, toen uw rubriekschrijver even met hem stond te praten, pardoes een stuk weg. Game over, Jan. Ik heb hem die avond niet meer gezien en hij duldt mij zeker niet meer in de nabijheid van zijn bord. Dat een remisepartij toch bloedstollend spannend en boeiend kan zijn bewezen Kees Duisterwinkel en Cees Hageman. De hele partij aan weerszijden de vlam in de pan en op het bord kwamen een aantal zeer gecompliceerde stellingen tot stand. Beide schakers waren op het eind van de avond erover eens dat deze partij geen verliezer verdiende. Een mooie partij om in het januari-februarinummer van de Roder Loper nader te analyseren. Wie van de twee spelers pakt dat op? Tot slot mochten we Albert Dijkenga op schaakavond begroeten. Albert trof Arnold Meijster, niet de zwakste schaker van onze club tegenover zich en wist mede daardoor onvoldoende tegenstand te bieden. Volgende keer graag een zwakkere tegenstander voor hem. Wees gerust Albert, ook die hebben we volop in de aanbieding. De volgende partij speel je tegen mij.

Na de vijftiende ronde van de interne competitie heeft Dick Dalmolen de koploperspositie overgenomen van Tom Visser. Tom kwam tegen Ward Romeijnders niet verder dan een remise, de winst van Dick tegen Arnold Meijster was voldoende om Tom (tijdelijk?) van de troon te stoten. Dick heeft nu acht overwinningen, drie remises en slechts één verliespartij op zijn naam staan, Tom won vier van de tien gespeelde partijen, zijn andere confrontaties verzandden in remise. Wel is hij nog steeds ongeslagen. De geboekte resultaten in de interne competitie leiden voor beide schakers tot een stijging van ongeveer 40 ratingpunten.

 

Cees Hageman en Ab Colly boekten ook belangrijke overwinningen. Maurice Cox en Jan Kakes waren daarvan het slachtoffer. Onderin zijn de spelers zo aan elkaar gewaagd, dat Cees met deze overwinning zes plaatsen hoger op de ranglijst komt. Hadden we deze opmars van Cees al niet eerder voorspeld? We zullen hem blijven volgen. En Cees natuurlijk niet alleen, ook alle andere spelers.

Afgelopen maandag werd er weer eens een massakamp tussen de schaakclubs van Leek en Roden gehouden. Nadat gastheer Frans Huisman ons allen welkom had geheten, deed Lieuwe Boskma ook een duit in het zakje. Hij hield een erg mooi verhaal, maar door de lengte van zijn betoog ben ik de inhoud daarvan grotendeels kwijtgeraakt.

 

Lieuwe vertelde over en roemde de Koninklijke historie van beide schaakclubs, die zeker al wel vijfhonderd jaar geleden waren opgericht en toen al heftig tegen elkaar streden ergens nabij de Drents-Groningse grens. Hij repte over de Tachtigjarige Oorlog, beschreef onze schaakstrijd tijdens de Franse overheersing in de periode dat keizer Napoleon Bonaparte hier nog huishield en wist ons te vertellen dat de borg Nienoord en Havezate Mensinghe als clubgebouwen van onze schaakclubs hadden gediend. Ja, onze schaakverenigingen hebben deze bouwwerken daarvoor laten neerzetten! Dat was nieuw voor mij. In deze geschiedschrijving bleek Lieuwe niet altijd even zuiver de feiten weer te geven, maar zijn verhaal kreeg wel onze volle aandacht. In die situaties werd hij gecorrigeerd, maar ook bijgestaan door historicus Geert Willems, u weet wel één van de twee Roder dissidenten. Ik ben nu veel historische kennis rijker en zal binnenkort weer meer aandacht gaan schenken aan mijn oude geschiedenisboekjes.

 

Daarna begon het traditionele schaakspektakel. Er kwamen mooie schaakpartijen op het bord, met hier en daar een verrassende uitslag, uiteindelijk werd door Roden met een ruime marge gewonnen. Daardoor konden we de wisselbokaal behouden, die stond toch nog ergens bij een van onze leden op zolder. Vooral was ik verrast dat onze Leekster collega’s eigenlijk hele leuke en aardige mensen zijn. Veel sterke drank tegen studentikoze happy hour-prijzen en lekkere gratis hapjes, maakten het feest compleet. Met enige jaloezie keek ik naar Leek, zij hadden namelijk twee charmante dames in hun gezelschap, die ook nog een aardig potje konden schaken. Als wij daar nu eens één van zouden kunnen krijgen, dan zou het nog gezelliger worden tijdens de Roder schaakavond. Helemaal geen onredelijke wens, lijkt mij, schaakclub Leek heeft immers recentelijk ook twee van onze schakers gekregen.

 

En dan hieronder de “gekuiste” versie voor “de Krant”

 

Massakamp schaakclubs: Leek tegen Roden

 

Voor de derde Kerstdag waren de schakers van schaakclub Roden uitgenodigd door onze Groningse schaakvrienden van Leek voor een massakamp. De bijeenkomst vond plaats in boerderij de Balkhoeve in Leek, een schitterende ambiance voor dit zeer goed georganiseerde en sfeervolle spektakel. Deze schaakstrijd tussen beide schaakverenigingen had al een groot aantal jaren niet meer plaatsgevonden, door het grote succes van deze avond hopen we dat deze oude traditie weer in ere zal worden hersteld. In totaal gaven ongeveer dertig spelers acte de presence, zij speelden elk twee partijen - één met wit en één met zwart - tegen dezelfde tegenstander, zoveel mogelijk van hun eigen spelniveau. Er werd gespeeld met een speeltempo van vijfendertig minuten per persoon per partij. Daardoor was er ook voldoende gelegenheid om onder het genot van een hapje en drankje een praatje met elkaar te maken. Uiteindelijk won schaakclub Roden dit mooie evenement, hoewel dat dit keer voor veel schakers geen doel op zich was.

De eerste maandag van de kerstvakantie stond de snelschaakcompetitie seizoen 2010-2011 op het programma. In een twaalf ronden durende competitie kregen de schakers een bedenktijd van vijf minuten per persoon per partij. Hoewel Frans Jager daarvoor helemaal uit Amsterdam was overgekomen en Johan Post ook weer sinds lange tijd van de partij was, viel de opkomst toch wat tegen. Waarschijnlijk werd dit mede veroorzaakt door andere kerstvakantieactiviteiten, waaronder het op dit moment gehouden schitterende schaakfestival te Groningen. 

 

Lieuwe Boskma schaakte met deze tijdslimiet weer erg goed. Met tien winstpartijen en slechts twee remises, een keurige 92%-score, wist hij ongeslagen het kampioenschap op zijn naam te brengen. Hij prolongeert daarmee zijn titel en kan de eerste beker van het seizoen dus mee naar huis nemen. Ward Romeijnders en Ger Battjes waren goed voor de tweede en derde plaats. Zij verloren elk maar één keer, Ward remiseerde een keer minder dan Ger en won één van de onderlinge partijen tegen hem. Het andere treffen werd remise. Tom Visser en Frans Jager werden respectievelijk vierde en vijfde. Frans maakte zijn reis dus niet voor niets, maar ik denk dat hij er meer van had verwacht. 

 

Volgende week treden onze leden aan tegen de schakers van Leek, waar de traditionele massakamp zal worden gehouden,  3 januari 2011 zal de interne competitie weer worden voortgezet. Ook zin in een partijtje schaak? Kom gerust vrijblijvend een paar keer meespelen. Maandag 3 januari a.s. is daar een uitstekend moment voor. Onze speellocatie is het dörpshuus Nij-Roon, Roderweg 86 te Nieuw-Roden ’s maandags van 19.45 uur tot 23.30 uur. De jeugd is welkom tussen 18.30 en 19.30 uur. Voor meer informatie www.schaakclub-roden.nl

 

Maandag jongstleden werd de laatste ronde van de interne competitie in 2010 gespeeld. In het nieuwe kalenderjaar zal deze strijd worden voortgezet. Volgende week staat de snelschaakcompetitie op het programma (twaalf ronden vijf minuten per persoon per partij), de week daaropvolgend zijn onze leden uitgenodigd bij onze schaakvrienden van Leek. Daar zal de traditionele massakamp worden gehouden.

 

In de veertiende ronde kwam tussen Tom Visser en Lieuwe Boskma een rustige remise tot stand. Daarmee behoudt Tom zijn ongeslagen status, het was nog even afwachten of zijn koploperspositie in gevaar zou komen. Dick Dalmolen deed wat hij moest doen om aansluiting te houden: winnen, dit keer werd Henk van Bemmel aan de kant gezet. Menno Keizer hield lang een betere stelling tegen Ward Romeijnders, echter een slechte zet keerde zijn winstkansen. Theo Wolthekker wist direct een vervelende aanval uit te zetten waar Kees Duisterwinkel geen raad mee wist. Kees moest zijn dame geven, daarna was er voor hem nog weinig eer te behalen. Majid Hashemy zette een remiseachtige partij om in een winstpartij en haalde daarmee de volle buit binnen. Zowel Ab Colly als Derk Holman deden het deze avond niet goed. In hun partijen gingen zonder compensatie stukken van het bord. Arnout Wegerif speelde voor de eerste keer mee in ons schaakgezelschap. Helaas voor hem ging zijn eerste partij verloren. De tweede partij wist hij wel te winnen. Een kandidaat nieuw-lid dus, die het velen van ons op het bord met de vierenzestig velden moeilijk kan maken.

 

Tijd voor een tussenbalans. Tom Visser blijft uiteindelijk met een zeer kleine voorsprong koploper en mag zich daarmee “Herbstmeister” noemen. Hij wordt direct gevolgd door Dick Dalmolen, de regerend clubkampioen. Ward Romeijnders bezet de derde plaats, Ger Battjes en Lieuwe Boskma zijn respectievelijk vierde en vijfde. Arnold Meijster voert het kamp van de B-spelers aan, Leen van der Heiden doet dat bij de C-spelers. Leen is nog steeds ongeslagen en bezet nu de 13e plaats. Wie van ons gaat daar wat aan doen? Cees Hageman is drager van de rode lantaarn. Volgend jaar zal Cees daar zeker verandering in willen brengen.

Op deze vorstige vrijdagavond begaven we ons vol goede moed

naar het Denksport Centrum van Jannes, met gezwinde spoed

Omdat zowel Theo als Arend geen presentie konden verlenen

kwamen Olaus en Willem voor het tweede team in de benen.

Aan het eerste bord zat Jeppe tegen Anne van der Veen

en die namen genoegen met een halfje, ieder één.

Op het tweede bord werd de strijd door Jan monter begonnen

hij wist met slechts één Toren net te voorkomen dat door Toren + Pion werd gewonnen.

Ale aan bord drie deed als enige wat we hadden moeten doen

het volle punt pakken, want dan krijg je lekkers in je schoen

Willem, die tegen zijn principes toch de uitwedstrijd meespeelde uit nood

wist aan bord vier geen raad met de uitdaging die zijn tegenstander hem bood

En Majid merkte helaas in een open stelling tegen David Groen

wat een heel loperpaar tegen loper en paard wel niet kan doen

Olaus kwam ons versterken maar in tegenstelling tot zijn hulp in het vorige seizoen,

kon hij dit keer aan het laatste bord helaas geen wonderen doen.

Tegenstander Roland Kroezen offerde een toren voor een aanval op de Koning

en kreeg met zijn tweede toren en dame de volle beloning.

 

Dus na het goede begin in Ronde één waren we tevree,

maar nu was het voor Sissa vier en voor Roden slechts twee.

 

Anne van der Veen - Jeppe Teensma 0,5 - 0,5

Ernst Jan Kleter - Jan van Spijker 0,5 - 0,5

Hans Peter van der Werf - Ale Bakker 0 - 1

Stan Lambrechts - Willem Jongsma 1 - 0

David Groen - Majid Hashemy 1 - 0

Roland Kroezen - Olaus Diebrink 1 - 0 

Na Roden 2 heeft ook Roden 1 voortijdig het bekertoernooi moeten verlaten. In Hoogezand bleek HSP een maatje te groot. We wisten met maar een half puntje terug te keren. In het verleden was onze club een geduchte bekeraar en reikten we geregeld tot de halve finale of zelfs de finale, maar de echte cup spirit ontbreekt de laatste tijd.

Tom mocht bij ontstentenis van Ger, Lieuwe en Dick op het eerste bord plaatsnemen. Dat bekwam hem slecht. Hij dacht door in het middenspel dameruil aan te bieden zich te kunnen bevrijden, maar dat bleek een misrekening. De dameruil kwam er, maar de druk werd er alleen maar groter door. Al snel rekende hij nogmaals mis, waardoor hij twee pionnen kwijtraakte, en gaf hij op. Ook Bernard had het vanaf het begin zwaar. Na een spectaculair, maar onnodig loperoffer van zijn tegenstander kreeg hij zowaar nog een kans op herstel, maar hij zag het niet en werd midden op het bord matgezet.

Op de borden van Ward en Henk zag het er stukken beter uit. Ward kreeg een positie waar je normaal gesproken alleen maar van kunt dromen. Zijn tegenstander kon met veel van zijn stukken op de achterste rij nauwelijk een vin verroeren. Bovendien had Ward een pion meer. Maar stukje bij beetje kon de HSP-er door aarzelend spel van Ward wat loskomen. Ondertussen had ook Henk een pluspion. De stelling was echter behoorlijk gesloten, waardoor de remisekans groot leek. In plaats van dat Henk probeerde tot een doorbraak te komen deed zijn tegenstander dat. Toen bleken Henk's stukken opeens slecht te staan en stortte zijn stelling in elkaar. Met 3-0 was er toen voor Ward geen eer meer te behalen en werd besloten tot remise. Zodoende konden we nog mooi op tijd voor de eerste winterse sneeuwbui van het seizoen op huis aan.

We waren al eens eerder gewaarschuwd. Leen van der Heiden liet voor de derde achtereenvolgende keer zien dat met hem niet te spotten valt. Dit keer werd Cees Hageman met gemak aan de kant gezet. Toen Cees bijna al zijn stukken weer naast elkaar op de achtste rij had gepositioneerd (dit keer wel in een andere volgorde), ging met een familieschaak zijn zwarte dame verloren. Met drie uit drie bezet Leen nu de veertiende plaats. Wie wordt zijn volgende slachtoffer?

 

Snelschaker Gijs Hager speelde een rapid-achtige partij tegen Kees Duisterwinkel. Op het moment dat Kees hem meldde dat met normaal speeltempo mocht worden gespeeld, stond Gijs al een stuk achter. Vlot daarna ging ook zijn witte dame zonder enige compensatie in de doos. In de twee daarop volgende rapids liet Gijs zien ook uit een ander vaatje te kunnen tappen. Dat resulteerde in twee fraaie winstpartijen. Helaas tellen die duels niet mee voor de interne competitie.

 

Derk Holman en Frits Bosman konden geen afstand doen van hun pionnen. Toen halverwege de avond de vrede werd getekend, resteerden nog maar erg weinig stukken, echter alle zestien pionnen stonden nog op het bord. Willem Jongsma speelde een mooie pot tegen teamgenoot Theo Wolthekker. Met twee vrijpionnen op de koningsvleugel leverde dat snel een gewonnen stelling op. Theo deed nog wel een paar stuiptrekkingen, maar zijn situatie bleef uitzichtloos.

 

Bernard Bos wordt dringend geadviseerd een cursus time-management te volgen. In een gelijkwaardige partij verbruikte de witspeler zeeën van tijd en ging daardoor volkomen onnodig door zijn vlag. Majid Hashemy bereikte met de Konings-indische verdediging een gewonnen torenpionneneindspel. Jeppe Teensma leek de kwaliteit te winnen tegen Tom Visser, maar dit materiële voordeel wist hij niet lang vast te houden. Twee zetten later won Tom de kwaliteit weer terug, waarna de partij in remise eindigde. Daarmee behoudt Tom zijn ongeslagen status in deze competitie en blijft hij koploper.

Roden 1 deed in klasse 1B van de NOSBO goede zaken door de derde overwinning op rij bij te schrijven. Dit keer kwam medekoploper ESG uit Emmen op bezoek. Met vier overwinningen en twee remises kwam er aan het eind van de avond 5 - 3 op het scorebord te staan. Lieuwe Boskma, Menno Keizer, Henk van Bemmel en Dick Dalmolen tekenden voor de winst, Ger Battjes en Ward Romeijnders kwamen in hun partijen remise overeen. Tom Visser en Bernard Bos verloren dit keer.

 

In het middenspel won Lieuwe als eerste een stuk, later in de partij had hij nog een dame op het bord waar zijn tegenstander het met een toren moest doen. Henk kreeg een stuk voor drie pionnen, maar stond lange tijd minder actief dan zijn opponent. Pas laat in de partij keerden zijn kansen en kreeg hij weer de regie in handen. Dat leverde de volle winst op. Dick kwam al snel in een positie terecht met twee gezonde pluspionnen, echter de zwarte vrijpion van zijn tegenstander op de koningsvleugel trok eerst de nodige aandacht. Toen dat gevaar geweken was, bleek de witte pionnenopmars niet meer te stuiten. Tom Visser ging enigszins verrassend met lege handen naar huis. Ook al had hij lange tijd de betere stelling, één slechte zet bracht daar snel verandering in.

 

In de interne competitie werden nog acht partijen gespeeld, waar telkens de zwartspeler aan het langste eind trok. Op één partij na. Majid Hashemy was met zwart aan de winnende hand, hij mocht met twee paarden één witte toren bestormen, daar tussen in speelden ook enkele pionnen een belangrijke rol. Toen de buit bijna binnen was ging hij door zijn vlag en was de partij over. Natuurlijk allemaal erg teleurstellend voor hem, voor de witspeler een mooie meevaller. Tegenstander Jeppe Teensma bereikt daarmee de tiende plaats, Majid moet het voorlopig met de dertiende plek doen.