We vertrokken met zijn drieën (Ale, Arnold en Jan D) naar Stadskanaal om de resterende partijen tegen JHKRuit te spelen. Jan van S, Arend en Olaus hadden vooruit gespeeld en hadden 1 punt gescoord (Jan van S), waarbij Arend zich had opgeofferd op bord 1 tegen een speler van meer dan 2000 rating. We moesten dus flink aan de bak om de koploper van de poule nog wat punten af te snoepen. In de auto had Jan al gezegd dat we niet te makkelijk remise moesten aanbieden of accepteren, omdat het anders moeilijk zou worden om tenminste nog gelijk te kunnen eindigen.

Het begon allemaal wat rommelig. Arnold had zijn twijfels of zijn klok wel goed ingesteld stond omdat deze wat raar gedrag vertoonde. Jan kwam er pas om 20:15 u achter dat  zijn klok nog niet in gang gezet was en de klok van Ale bleek fout ingesteld te zijn, Ale kreeg slechts 20 seconden per zet erbij, zijn tegenstander 30. Daar kwam hij pas achter nadat de partij al gespeeld was.

Om de tegenstanders wat uit de concentratie te brengen had Jan een bloempot van de vensterbank gestoten die met luid kabaal op de grond viel. Dit had echter een averechts effect, de eigen spelers waren hier meer door van slag dan de thuisploeg. Onze tegenstanders hadden alle drie een forse rating. Jan kwam slecht uit de Siciliaanse opening en kwam aardig onder druk te staan. Toch wist hij zich daar langzaam uit te redden en wist de koningsstelling van de tegenstander open te breken. Omdat er toch aan beide kanten dreiging overbleef en de tegenstander een kleine 200 rating meer had bood Jan rond 21:15u, tegen de afspraak in, remise aan wat na enig nadenken geaccepteerd werd.

Een kwartier later kreeg Ale een remise aangeboden en accepteerde hij deze ook, in een op het oog remise-achtige stelling. Alle ogen waren nu gericht op Arnold. Als hij zou winnen zou het nog een gelijkspel worden. Hij stond er ook iets beter voor maar het duurde nog de hele avond voor de beslissing viel. Door een iets onnauwkeurige torenzet kwam hij wat slechter te staan en na een stukoffer van zijn tegenstander dreigde deze met 1 van de 2 half doorgebroken pionnen te promoveren. Toen kon Arnold alleen nog maar de derde remise accepteren (volgens analyse later op de computer was dit ook wel een terechte uitslag).

Al met al helemaal geen slecht resultaat. Of, zoals Jan van Spijker in de whatsapp aangaf, "Een minimaal verlies tegen de koploper".

Ward Romeijnders is weer koploper.

Na zo'n schitterende voorjaarsdag zou je toch denken dat de meeste pensioen gerechtigde schakers liever op reis gaan dan achter het schaakbord zitten, maar niets was minder waar. Behalve twee spelers van het tweede team die de volgende dag een uitwedstrijd in Stadskanaal moesten spelen, een ziekmelding en één schaker die wel op reis was, was iedereen present voor de 20e ronde van de interne competitie. En er gebeurde genoeg. De eerste plaats is weer in handen Ward Romeijnders, die enkele weken afwezig was. Hij wist op overtuigende wijze zijn koppositie te heroveren. Tegen een zoals altijd aanvallend spelende Theo Wolthekker, weerlegde hij diens pionoffer in de opening en profiteerde daarna optimaal van zijn stellingsvoordeel. Ward werd op het laatst nog even in het zadel geholpen door een verkeerde paardzet van Theo maar toen was de situatie al kritiek.

Koploper Lieuwe Boskma kwam niet verder dan remise tegen Dick Dalmolen die zich zeer goed weerde in een moeilijk eindspel. Nadat Dik remise had aangeboden wilde Lieuwe nog proberen een klein stellingsvoordeel uit te buiten maar zag al spoedig in dat er niet meer in zat dan een puntendeling. Een paar zetten later bood Lieuwe zelf remise aan. Hij staat nu op de tweede plaats.

Met nauwkeurig spel wist Johan Zwanenpol zijn goed opgebouwde stelling tegen Arend van der Burgh in winst om te zetten. Arend wist zich met enkele tactische dreigingen een tijd goed te verdedigen maar Johan vergiste zich niet en bekroonde zijn aanval met succes. Zonder zelf te spelen blijft Ale Bakker met zijn zesde plaats in de ranglijst de beste B-speler en is Jan Duisterwinkel met zijn 12e plaats nog altijd de sterkste C-speler.

Op overtuigende wijze wist Jan Pezij de opstomende Kees Duisterwinkel te verslaan. Kees speelt de laatste tijd sterk, maar moest nu toch ondervinden dat Jan in één seizoen tijd niet zo maar zijn K.N.S.B. rating met 105 punten heeft verrijkt.

Cees Hageman deed in een aangenomen damegambied met wit een verkeerde damezet tegen Frans van Doorn. Cees kon na 12 zetten kiezen tussen herhaling van zetten of een slechte stelling en koos voor het eerste.

Onze nieuwkomer Luuk Haze liet tegen Jan Willem van der Kouwe een gelijkstaand eindspel uit zijn handen glippen. Maar met wat meer ervaring zal dit in de toekomst niet meer gebeuren.

Bob van Maanen was dit keer niet opgewassen Tije Smedinga. In een aanvallend gespeelde partij was Henk Kouwenberg met de zwarte stukken Arnout Wegerif de baas en Jannie wist lang stand te houden tegen Menno Keizer maar werd na een blunder die haar de dame kostte, snel mat gezet.

Het was een rustige maandagavond in de krokusvakantie. In het Trefpunt speelden 19 mannen en één vrouw de 19e ronde van de interne competitie. De topdrie was afwezig, dus veel verschuivingen in de stand hoefden niet verwacht te worden. En zo geschiedde. Ruurd Kunnen maakte van de gelegenheid gebruik om aan te sluiten bij de achtervolgers van klassementsleider Lieuwe Boskma. Hij verzilverde in het eindspel tegen Arnold Meijster de pion die hij in de opening had veroverd. Een paar weken geleden stond Arnold ver voor in de B-groep, maar inmiddels is hij gezakt naar de vierde plek. Ale Bakker gaat nu aan leiding. Hij heeft zijn voorsprong uitgebreid door een fraaie winst op Theo Wolthekker. Zijn stijl getrouw zette Theo alles op de koningsaanval, maar Ale verdedigde creatief en won door mat. Mark Hoogendijk komt in deze groep langzaam bovendrijven. Hij speelde remise met Jeppe Teensma.
De partij tussen Ale en Theo had deze avond het meest bekijks, maar er was nog een hoogtepunt. Ook Jannie Russchen slaagde erin haar tegenstander Bob van Maanen schaakmat te zetten. De strijd om de rode lantaren is door deze uitslag weer open.
In de C-groep zag Jan Duisterwinkel zijn ruime voorsprong slinken. Jan verloor tamelijk kansloos van Henk van Bemmel terwijl zijn achtervolgers Peter Slaman, Kees Duisterwinkel en Frits Bosman wonnen. De partij tussen Peter en Menno Keizer leek een tijdlang gelijk op te gaan, maar Peter kreeg toch de overhand. Op het eind kon hij op verschillende manieren winnen, maar Menno had het wel gezien en gaf op. Kees Duisterwinkel speelde een krachtige partij tegen Henk Kouwenberg en Frits Bosman versloeg Teije Smedinga. Jan Willem van der Kouwe en Arnout Wegerif speelden remise, waar beide wel tevreden mee leken te zijn. Frans van Doorn zakte weg door een nederlaag tegen Dick Dalmolen, die bezig is met een opmars naar een plaats op de ranglijst waar hij thuishoort.

Roden 1 heeft de wedstrijd tegen het Groningse Staunton met ruime cijfers verloren. In het Trefpunt moesten wij met 1½-6½ het hoofd buigen. De nederlaag kwam niet onverwacht. Het ratingverschil was aan bijna alle borden groot, namelijk zo’n 130-250 punten. Alleen aan bord 5 waren de krachtverhoudingen ongeveer gelijk en Henk van Bemmel speelde hier dan ook remise. Ward Romeijnders en Ruurd Kunnen hielden de topborden van Staunton in bedwang. De andere vijf partijen gingen ondanks taai verzet verloren.
In de volgende ronde is SISSA de tegenstander. Dit team is nog sterker dan Staunton, zodat wij voor de zekerheid maar een nederlaag incalculeren. In de laatste ronde spelen wij in Winschoten tegen Van der Linde. Om van de onderste plaats af te komen, zal die wedstrijd moeten worden gewonnen.
In de interne competitie toonde Ale Bakker zijn goede vorm. Hij speelde remise tegen Arnold Meijster en blijft leider van de B-groep. In het algemene klassement staat hij op een zeer respectabele 7e plaats, op de voet gevolgd door Arnold. Bij de C-spelers liet Jan Duisterwinkel weer overtuigend zien waarom hij met zijn 11e plaats ver boven de anderen staat. Hij weerlegde met zeer nauwkeurig spel een paardoffer van zijn naaste concurrent Frans van Doorn en won de partij.
Leen van der Heide wist met geduld en goed zijn kansen afwachtend DirkJan Korenhof te verslaan. Derk Holman vergiste zich, verloor een stuk en de partij tegen Arnout Wegerif en aan het bord van Kees Duisterwinkel moest Jan Willem van der Kouwe ervaren hoe het is om door een pion mat gezet te worden. Zoals meestal bouwde Jannie Russchen, dit maal met de zwarte stukken tegen Henk Kouwenberg, een goede stelling op maar halverwege de partij verloor ze in een combinatie haar dame en de partij. Tenslotte leverde Cees Hageman een goede prestatie door Peter Slaman op remise te houden.

 

Als vervolg op mijn twee eerdere verslagen van onze deelname aan het Boertjes Wood Schaaktoernooi in Balkbrug volgt hier deel III. De eerste twee delen staan op onze Website onder de titels: “Met Menno de Boer op” en “Met zijn allen de Boer op”

Terug in Balkbrug.

Goede morgen dames en heren in Nederland in oost en west, op zee of waar ook ter wereld; dit is “Het Trefpunt” te Balkbrug waar zo dadelijk voor de 33e keer het Boertjes Wood Schaaktoernooi zijn beslag zal krijgen”. Zo verwelkomde Douwe Boersma ons met een knipoog naar oud sportverslaggever Dick van Rijn.

Ik voelde me weer kindveilig thuis alsof ik op zondag middag naar het ”Radioprentenboek” of een interland tegen de “Rode Duivels” zat te luisteren, nippend aan mijn warme chocolade melk, gekluisterd aan ons kleine, met twee ECC 83 electronen buizen uitgeruste bakkelieten toestelletje van voor de oorlog. Ons contact met “Waar ook ter wereld” dat door de Duitse bezetter was verboden had dit verbod onder de houten zoldervloer overleefd. Al bij binnenkomst kreeg ik dat vertrouwde beeld van vroeger. De tafel waar we ons moesten aanmelden werd bemand (tegenwoordig bemenst) door twee dames die onze namen op de inschrijflijsten, gelegen tussen de breiwerkjes en enige kleurijke romannetjes uit de Bouquet reeks, opzochten en afvinkten en één heer, zonder hobby attributen, die het inschrijfgeld in een metalen geldkist veilig stelden. Er melden zich 76 spelers en speelsters aan.

Nadat de heer Boersma ons precies had verteld waar we de firma Wood konden vinden gaf hij het woord aan de kersverse wethouder Martijn Breukelman. Deze had zojuist het startsein gegeven voor een judotoernooi en memoreerde dat ook het schaken hem als wethouder van sportzaken in de greep hield. Wel verzekerde hij een veilige beginzet aan bord 1 te doen en dat er geen stukken door de zaal zouden vliegen.

Jan en Kees Duisterwinkel waren met mij afgereist naar Balkbrug waar we ook Arend van der Burgh en Dirk Jan Korenhof aantroffen. Jan was ingedeeld in poule 10, Arend in 11 en Dirkjan en ik smaakte het genoegen om elkaar in poule 13 te bestrijden. Kees speelde in poule 15. Iedere poule bestaat uit 4 spelers met ongeveer gelijke rating. Het speel tempo is precies 1 uur per persoon per partij, een voor mij geriefelijk speeltempo.

De resultaten waren in zijn geheel wat minder dan vorig jaar, maar nummer 1 worden in poule 13 met 2 gelukkige overwinningen paste wel in dit decor. Kees Duisterwinkel viel ook in de prijzen en mocht net als ik een loden schaakstuk op een houten sokkel van de firma Wood in ontvangst nemen. Ik had het geluk in het bezit te komenvan een stevig paard dat zijn sokkel reeds had verlaten door Woods toegevoegde lijmkracht te overwinnen.

Net als vorig jaar ging ik weer met blij gemoed met Jan en Kees terug naar huis. Tenslotte had Maurice van Mourik een ras echte Hagenees weer de beker gewonnen en zo de eer van mijn geboortestad hoog gehouden.

Er waren er bij schaakclub Roden die in december dachten dat de verse herfstkampioen Ward Romeijnders in één rechte lijn op het clubkampioenschap afstevende. Een maand later staat Lieuwe Boskma eerste en heeft ook Tom Visser Ward vrijwel ingehaald. Het leven gaat nu eenmaal niet in één rechte lijn. Wij zijn enthousiaste amateurs en geen professionals; andere verplichtingen gaan soms voor en dat kost punten. In de zeventiende ronde was Ward afwezig en speelden Tom en Lieuwe om de eerste plaats. Het werd een evenwichtige partij, waarin Tom misschien een kleine kans op voordeel heeft gehad, maar die in een terechte remise eindigde. Door deze uitslag konden Johan Zwanepol en Ruurd Kunnen iets dichter naar de koplopers toe kruipen. Dat ging ten koste van Jan Duisterwinkel en Dick Dalmolen. Jan was goed uit de opening gekomen en leek een gevaarlijk initiatief te ontwikkelen. Maar Johan bleef rustig en kon de dreigingen afwenden. Er kwam een spannende stelling op het bord met vrijpionnen aan beide kanten. Die van Johan bleken het gevaarlijkst. Ruurd roofde een pionnetje van Dick, moest tvervolgens nauwkeurig verdedigen, maar toen dat was gelukt, slaagde hij er in de aanval over te nemen. Dat leidde (na enkele wederzijdse fouten) tot mat. Theo Wolthekker blijft goed volgen na een knappe zege op Henk van Bemmel. Theo stond een kwaliteit tegen een pion voor. Een probleem was dat de stelling nogal gesloten was. Het leek alsof Henk een vesting had opgebouwd. Toch slaagde Theo er in deze te slopen. Hij drong met zijn zware stukken de stelling binnen en toen was het snel bekeken. Mooi gespeeld.
In de B-groep voltrok zich een wisseling van de wacht. Ale Bakker versloeg Jeppe Teensma en nam de leiding over van Arnold Meijster die niet in actie kwam. In de algehele rangschikking staat Ale nu op een knappe zevende plaats. Arend van der Burgh maakte een sprongetje door winst op Jan Pezij. Het ging een beetje met horten en stoten, maar het was effectief genoeg. De spanning blijft in de B-groep, want de verschillen zijn klein en de koplopers moeten nog tegen elkaar.
Jan Duisterwinkel blijft de C-groep aanvoeren. Na twee achtereenvolgende nederlagen is zijn voorsprong echter aanzienlijk geslonken. Door een stevige overwinning op Henk Kouwenberg is Frans van Doorn opgeklommen naar de tweede plaats in deze groep.