Als vervolg op mijn twee eerdere verslagen van onze deelname aan het Boertjes Wood Schaaktoernooi in Balkbrug volgt hier deel III. De eerste twee delen staan op onze Website onder de titels: “Met Menno de Boer op” en “Met zijn allen de Boer op”

Terug in Balkbrug.

Goede morgen dames en heren in Nederland in oost en west, op zee of waar ook ter wereld; dit is “Het Trefpunt” te Balkbrug waar zo dadelijk voor de 33e keer het Boertjes Wood Schaaktoernooi zijn beslag zal krijgen”. Zo verwelkomde Douwe Boersma ons met een knipoog naar oud sportverslaggever Dick van Rijn.

Ik voelde me weer kindveilig thuis alsof ik op zondag middag naar het ”Radioprentenboek” of een interland tegen de “Rode Duivels” zat te luisteren, nippend aan mijn warme chocolade melk, gekluisterd aan ons kleine, met twee ECC 83 electronen buizen uitgeruste bakkelieten toestelletje van voor de oorlog. Ons contact met “Waar ook ter wereld” dat door de Duitse bezetter was verboden had dit verbod onder de houten zoldervloer overleefd. Al bij binnenkomst kreeg ik dat vertrouwde beeld van vroeger. De tafel waar we ons moesten aanmelden werd bemand (tegenwoordig bemenst) door twee dames die onze namen op de inschrijflijsten, gelegen tussen de breiwerkjes en enige kleurijke romannetjes uit de Bouquet reeks, opzochten en afvinkten en één heer, zonder hobby attributen, die het inschrijfgeld in een metalen geldkist veilig stelden. Er melden zich 76 spelers en speelsters aan.

Nadat de heer Boersma ons precies had verteld waar we de firma Wood konden vinden gaf hij het woord aan de kersverse wethouder Martijn Breukelman. Deze had zojuist het startsein gegeven voor een judotoernooi en memoreerde dat ook het schaken hem als wethouder van sportzaken in de greep hield. Wel verzekerde hij een veilige beginzet aan bord 1 te doen en dat er geen stukken door de zaal zouden vliegen.

Jan en Kees Duisterwinkel waren met mij afgereist naar Balkbrug waar we ook Arend van der Burgh en Dirk Jan Korenhof aantroffen. Jan was ingedeeld in poule 10, Arend in 11 en Dirkjan en ik smaakte het genoegen om elkaar in poule 13 te bestrijden. Kees speelde in poule 15. Iedere poule bestaat uit 4 spelers met ongeveer gelijke rating. Het speel tempo is precies 1 uur per persoon per partij, een voor mij geriefelijk speeltempo.

De resultaten waren in zijn geheel wat minder dan vorig jaar, maar nummer 1 worden in poule 13 met 2 gelukkige overwinningen paste wel in dit decor. Kees Duisterwinkel viel ook in de prijzen en mocht net als ik een loden schaakstuk op een houten sokkel van de firma Wood in ontvangst nemen. Ik had het geluk in het bezit te komenvan een stevig paard dat zijn sokkel reeds had verlaten door Woods toegevoegde lijmkracht te overwinnen.

Net als vorig jaar ging ik weer met blij gemoed met Jan en Kees terug naar huis. Tenslotte had Maurice van Mourik een ras echte Hagenees weer de beker gewonnen en zo de eer van mijn geboortestad hoog gehouden.

Er waren er bij schaakclub Roden die in december dachten dat de verse herfstkampioen Ward Romeijnders in één rechte lijn op het clubkampioenschap afstevende. Een maand later staat Lieuwe Boskma eerste en heeft ook Tom Visser Ward vrijwel ingehaald. Het leven gaat nu eenmaal niet in één rechte lijn. Wij zijn enthousiaste amateurs en geen professionals; andere verplichtingen gaan soms voor en dat kost punten. In de zeventiende ronde was Ward afwezig en speelden Tom en Lieuwe om de eerste plaats. Het werd een evenwichtige partij, waarin Tom misschien een kleine kans op voordeel heeft gehad, maar die in een terechte remise eindigde. Door deze uitslag konden Johan Zwanepol en Ruurd Kunnen iets dichter naar de koplopers toe kruipen. Dat ging ten koste van Jan Duisterwinkel en Dick Dalmolen. Jan was goed uit de opening gekomen en leek een gevaarlijk initiatief te ontwikkelen. Maar Johan bleef rustig en kon de dreigingen afwenden. Er kwam een spannende stelling op het bord met vrijpionnen aan beide kanten. Die van Johan bleken het gevaarlijkst. Ruurd roofde een pionnetje van Dick, moest tvervolgens nauwkeurig verdedigen, maar toen dat was gelukt, slaagde hij er in de aanval over te nemen. Dat leidde (na enkele wederzijdse fouten) tot mat. Theo Wolthekker blijft goed volgen na een knappe zege op Henk van Bemmel. Theo stond een kwaliteit tegen een pion voor. Een probleem was dat de stelling nogal gesloten was. Het leek alsof Henk een vesting had opgebouwd. Toch slaagde Theo er in deze te slopen. Hij drong met zijn zware stukken de stelling binnen en toen was het snel bekeken. Mooi gespeeld.
In de B-groep voltrok zich een wisseling van de wacht. Ale Bakker versloeg Jeppe Teensma en nam de leiding over van Arnold Meijster die niet in actie kwam. In de algehele rangschikking staat Ale nu op een knappe zevende plaats. Arend van der Burgh maakte een sprongetje door winst op Jan Pezij. Het ging een beetje met horten en stoten, maar het was effectief genoeg. De spanning blijft in de B-groep, want de verschillen zijn klein en de koplopers moeten nog tegen elkaar.
Jan Duisterwinkel blijft de C-groep aanvoeren. Na twee achtereenvolgende nederlagen is zijn voorsprong echter aanzienlijk geslonken. Door een stevige overwinning op Henk Kouwenberg is Frans van Doorn opgeklommen naar de tweede plaats in deze groep.

In de zestiende ronde van de interne competitie heeft Lieuwe Boskma de koppositie veroverd op Ward Romeijnders. Ward kwam tegen Johan Zwanepol niet verder dan remise. Na afloop verzuchtte hij dat hij halverwege de partij het bord graag 180 graden had willen draaien om te kunnen genieten van de prachtige stelling die hij dan zou hebben gehad. Maar zo gemakkelijk gaat het niet; Johan speelde de moeilijke opening erg goed, terwijl Ward niet geheel van de theorie op de hoogte leek. Dan Lieuwe. Hij verkeert in bloedvorm, nadat hij de eerste maanden van het seizoen nogal wisselvallig speelde. Arnold Meijster had 1.d4 verwacht, maar Lieuwe verraste hem niet zuinig met 1.b3 en 2.g3. Arnold leek goed uit de opening te zijn gekomen, maar Lieuwe speelde een degelijke en evenwichtige partij waarin Arnold op een gegeven moment de weg kwijt raakte. Tom Visser staat in het klassement nog steeds op de derde plaats. Dat had evenwel anders kunnen en moeten zijn gelopen. Tegen Ruurd Kunnen kwam hij na de opening zwaar onder druk te staan, maar toen Ruurd een kwaliteitswinst over het hoofd zag, kon Tom de stelling gelijk trekken en was remise het logische resultaat.
De leiders van de B- en C-groep waren beiden ingedeeld tegen een A-speler. Ondanks zijn verlies tegen Boskma blijft Arnold eerste bij de B-spelers, maar de achtervolgers Jan van Spijker, Ale Bakker en Mark Hoogendijk zijn hem tot op enkele punten genaderd. Ale behaalde een leuke tactische overwinning op Menno Keizer. Jan Duisterwinkel heeft in de C-groep nog steeds een ruime voorsprong, ondanks een nederlaag tegen de altijd tactisch getructe Theo Wolthekker. Het was een razend ingewikkelde positionele partij die Theo na een zeer goed uitgevoerde paardenmanoeuvre in zijn voordeel besliste.
Het mooie van onze clubavonden is dat niemand enige interesse lijkt te hebben in de stand op de ranglijst. Degenen die kans maken op een hoge klassering, zullen er stiekem wel met een schuin oog naar kijken, maar daar merk je niets van. Alle aandacht gaat uit naar wat er op de borden gebeurt. En dat is nogal wat. Henk van Bemmel moest een paar keer de rug rechten tegen een positioneel sterk spelende Dick Dalmolen, maar hij hield stand en sleepte een remise uit het vuur. Jan Willem van der Kouwe wist goed gebruik te maken van enige verzwakkingen in de stelling van zijn tegenstander DirkJan Korenhof en slaagde er na 2½ uur spelen in de partij naar zich toe te trekken. Een mooi resultaat. Aan het bord waar Jannie Russchen tegen Teije Smedinga speelde, was enig dierenleed te bespeuren toen eerstgenoemde zomaar haar paard liet oppeuzelen. Teije liet zich het hapje goed smaken en Jannie kon opgeven. Henk Kouwenberg overrompelde met de zwarte stukken Frits Bosman. Henk liet weer even zien dat hij een geduchte tegenstander is en zichzelf met een 24e plaats te kort doet. Cees Hageman kreeg tegen Kees Duisterwinkel al snel een toren meer en sloot deze testcase af met een snelle overwinning. Arend van der Burgh hield Peter Slaman in bedwang. De heren tekenden de vrede na een partij met wisselende kansen. Arnout Wegerif verzuimde tegen Frans van Doorn een gewonnen eindspel te verzilveren en accepteerde met een pion minder maar al te graag het remiseaanbod van Frans.

In de 15e ronde van de interne competitie hebben Lieuwe Boskma en Tom Visser hun achterstand op koploper Ward Romeijnders verkleind. Tom deed goede zaken door directe concurrent Johan Zwanepol te verslaan. Hij speelde een goede, degelijke partij die hij bekroonde met de verovering van een vijandelijk paard. Lieuwe won van Theo Wolthekker. Dat was een lesje in positioneel schaken. Theo zocht, zoals hij gewend is, naar mogelijkheden op de koningsvleugel. De actie was echter op de damevleugel en toen Theo daar zijn verdediging even niet op orde had, veroverde Lieuwe een pion en drongen zijn paarden met vernietigend effect Theo’s stelling binnen. De partij tussen Peter Slaman en Ruurd Kunnen ging lange tijd gelijk op, totdat Peter een vorkje over het hoofd zag en een toren moest inleveren. Ondanks dit ongelukje lijkt Peter steeds beter op dreef te komen en hij gaat ongetwijfeld nog een rol van betekenis spelen. Jeppe Teensma weerstond de koningsaanval van Henk van Bemmel, waar Henk achteraf zeer ontevreden over was. Jeppe heeft echter goed verdedigd en blijft in de race om de hoogste plaatsen in de B-groep.
In de B- en C-groep gaan Arnold Meijster en Jan Duisterwinkel aan de leiding. In de algemene rangschikking nemen zij een zeer eervolle zesde en zevende plaats in. Omdat de meeste B-spelers met het tweede team tegen ESG speelden, is er in deze groep weinig veranderd. Arend van der Burgh steeg een paar punten door in gezwinde vaart met twee verbonden vrije centrumpionnen door de stelling van Cees Hageman te walsen.
Een interessante partij werd ook gespeeld door Kees Duisterwinkel en Frans van Doorn. Frans verloor in het vroege middenspel een stuk, maar kreeg daar twee pionnen voor terug. Nog belangrijker: hij veroverde het initiatief. Na spannende ontwikkelingen eindigde de partij in remise. Henk Kouwenberg neemt een positie op de ranglijst in die geen recht doet zijn aan zijn schaakcapaciteiten. Tegen Tije Smedinga heeft hij een stap in opwaartse richting gezet. Bob van Maanen versloeg Dirkjan Korenhof en Arnout Wegerif won van Leen van der Heiden.

Ons eerste team heeft in de hoofdklasse A van de NOSBO gelijk gespeeld tegen Groninger Combinatie 2. Eindelijk is na vier ronden het eerste matchpunt binnengehaald. Het was een evenwichtige strijd in het Jannes van der Wal Denksportcentrum. De mee- en tegenvallers hielden elkaar netjes in evenwicht. Aan het eerste bord won Ward Romeijnders vrij gemakkelijk nadat hij de openingsfase, waarin zijn tegenstander een specialist is, goed was doorgekomen. Theo Wolthekker ontfutselde zijn tegenstander op eenvoudige wijze een stuk en het punt. Tegenover deze twee winstpartijen stonden verliespartijen van Menno Keizer en Jeppe Teensma aan de twee laagste borden. Menno werd in een hem onbekende openingsvariant overrompeld. Jeppe leek lange tijd stand te houden tegen een sterkere tegenstander, maar kon dit helaas niet tot het einde van de partij volhouden. Ruurd Kunnen, Tom Visser, Lieuwe Boskma en Henk van Bemmel behaalden remise. De remise van Tom was een teleurstelling. Tom was met een stuk meer uit allerlei tactische schermutselingen tevoorschijn gekomen. Het enige wat hem nog te doen stond was een opgerukte, maar in principe ongevaarlijke vrijpion van zijn tegenstander onschadelijk te maken. Een peulenschilletje dacht ook Tom, maar toch liet hij op het allerlaatste moment, toen de concentratie iets was afgenomen en de spanning van de naderende tijdcontrole was gestegen, zijn tegenstander met eeuwig schaak ontsnappen.

'n Bok in Eén

Zo omschreef Lieuwe de blunder van Tom Visser tegen Theo Wolthekker toen eerst genoemde zijn paard zo maar weg gaf en kon opgeven. Ja zo gaat het, niet voor iedereen is het schaakjaar even florissant gestart.

Maar ook Lieuwe tastte tegen Johan Zwanepol goed mis toen hij een vrij voor de hand liggende verdedigingszet niet deed, na een gelijk opgaande strijd. Johan zocht al snel met de witte stukken de aanval en Lieuwe wist zich lang goed te verdedigen. Na de genoemde verdedigingsfout ging het snel bergafwaards met Lieuwe's positie en trok Johan aan het langst eind. Hierdoor is hij opgeklommen naar de derde plaats. Lieuwe houdt ondanks dit verlies zijn tweede plek en zonder zelf te spelen blijft Ward de ranglijst aanvoeren.

In de partij van Theo Wolthekker en Tom Visser viel veel te genieten van allerlei taktische en positionele wendingen. De afloop is bekend. Tom is nu vierde in het klassement en Theo is opgeklommen naar de zesde plaats.

Henk van Bemmel speelde een sterke partij tegen Ruurd Kunnen. Hij offerde zelfs een dame tegen een toren om een vrijpion naar het promotieveld te brengen. Ruurd zocht en vond een geitenpaadje naar remise. Daar had Henk niet meer op gerekend. Met minder dan één minuut op de klok werd hij zo verrast dat hij in een verloren stelling verzeild raakte.

Jan Duisterwinkel speelde een solide remise tegen Arnold Meijster nadat Jan de door hem gevreesde openingstrucs van zijn tegenstander had weten te omzeilen. Arnold blijft hier door op de zevende plaats als best geplaatste B-speler en Jan is met zijn zeer verdienstelijke achtste plaats veruit de beste C-speler.

Derk Holman, onze nestor, liet met een prachtig opgezette en goed berekende aanval zijn tegenstander Bob van Maanen in het zand bijten. Dirkjan Korenhof wilde tegen Cees Hageman meer dan zijn stelling kon verdragen. Er vielen gaten in zijn verdediging en Hageman strafte dit bekwaam af.

Jeppe Teensma kwam tegen Arend van der Burgh al vroeg veel beter te staan. Arend wist zich goed te verweren door voortdurend dreigingen te scheppen en de stelling te compliceren. Jeppe miste enkele goede mogelijkheden tot winst maar wist uiteindelijk met een vrijpion meer de partij te winnen.

Jannie Russchen liet zich tegen Leen van der Heiden de kaas van het brood eten door zomaar in een veel betere stelling haar dame weg te geven. Olaus Diebrink profiteerde bekwaam van een grove verdedigingsfout van Frans van Doorn en Kees Duisterwinkel wist met aanvallend spel Frits Bosman op remise te houden.