Afgelopen maandag waren er weer een aantal verrassende wendingen in de interne competitie van onze schaakclub. Opvallend was het snelle verlies van Ger Battjes, door hem werd de Spaanse opening tegen Dick Dalmolen niet op de juiste wijze bestreden. In een mum van tijd stonden er twee zwarte pionnen minder op het bord dan bij wit en werd de als verloren beoordeelde stelling door hem opgegeven. Ook de partij van Kees Duisterwinkel was van korte duur. Kees gaf Ab Colly de mogelijkheid voor een directe aanval op het moment dat zijn zwarte stukken nog onvoldoende ontwikkeld waren. Dat kostte de kwaliteit. Henk van Bemmel opende met de Max Lange-aanval, waardoor wit een actieve stelling kreeg. Zijn tegenstander wist tot in het middenspel redelijk weerstand te bieden, waarna er een torenpionneneindspel volgde, met aan beide zijden vrijpionnen. Zowel voor wit als voor zwart leidde dat tot pionpromotie. Ondanks het witte materiële overwicht (een toren meer) leek het erop dat de partij in een herhaling van zetten zou eindigen, maar een blunderzet van de zwartspeler maakte daar abrupt een einde aan. In zijn winstpartij tegen Jan Kakes liet Bob van Maanen zien dat hij het schaken nog niet is verleerd, ook al werd in deze competitie door hem nog niet eerder gewonnen. Lieuwe Boskma dacht er even niet bij na dat bij dit spelletje ook de tijdfactor een rol van betekenis speelt en ging voor de dertigste zet door zijn vlag. Een pijnlijke en onnodige nederlaag, Menno Keizer nam het punt dankbaar in ontvangst. Tom Visser won wederom en doordat Ward Romeijnders en Bernard Bos het punt deelden, wist Tom zijn (ongeslagen) koploperspositie wederom te versterken.

 

Na twee stevige overwinningen in de externe competitie ontvangt ons eerste team volgende week medekoploper ESG 2 uit Emmen, dat met een gemiddelde rating van 1730 het sterkste team is na ons eerste achttal. Bij winst zijn we een goed eind op weg om straks als eerste in deze competitie te eindigen. Volgende week daarover meer.